पुखेत-पट्टाया-बँकॉक टुर

खरं सांगायचं तर ट्रीपला जायला, फिरायला जायला मला विशेष आवडत नाही. सहलीला जाणे म्हणजे 'सुखातला जीव दुखःत घालणे', असं मला वाटतं. प्रवास, बाहेरचं जेवण, हॉटेलात राहणे हे मला तितकंसं मानवत नाही.

पण आमच्या घरातल्या बाकी मंडळीना मात्र सहलीला जाणे, वेगवेगळी ठिकाणं पाहणे, adventure tour करणे हे सर्व अतिशय आवडतं. मग सगळ्यांनी नेट लावला, कि मीही तयार होते, आणि आम्ही जातो फिरायला कधी कधी.

भारतात जेव्हा जेव्हा आम्ही सहली करता बाहेर गेलो, तेव्हा तेव्हा आनंदापेक्षा वैताग जास्त झाला, असं माझं अगदी प्रामाणिक मत आहे. बऱ्याच ठिकाणी, अस्वच्छता, फसवायचा प्रयत्न करणारे विक्रेते, अत्यंत गैरसोयीचा प्रवास, घाणेरडे जेवण ह्याचा अनुभव बहुतेक वेळा आला.

इकडे आल्यावर मात्र ज्या सहलींकरता गेलो त्याच्यात आम्ही खूप मजा केली. आज मी मला खूप खूप आनंद देऊन गलेल्या थायलंड येथील फुकेतच्या सहलीबद्दलचे,माझे अनुभव तुम्हाला सांगणार आहे.

बहुतेक वेळेला फिरायला जाताना आम्ही दोन मुलं घेऊन जात असल्यामुळे, हॉटेलच्या रूम मध्ये न रहाता, सर्व्हीस्ड अपार्टमेंटमधे राहणं, पसंत करतो. २ बेडरूम चे सर्व्हीस्ड अपार्टमेंट बुक केले, कि आपल्याला घरासारखा आराम सहलीच्या काळात सुद्धा मिळवता येतो.

ह्या अपार्टमेंटमधे आपल्या घरासारख्या सर्व सोई असतात. सुसज्ज किचन असतं. T.V, फ्रीज, gas stove ह्या सर्व वस्तू असतात.त्यामुळे आपला बराच त्रास वाचतो.

आम्ही त्या ठिकाणी गेल्यावर, दुध, अंडी, ब्रेड, बटर, असं सगळं दोनेक दिवस पुरेल एवढं फ्रीज मध्ये आणून ठेवतो. त्यामुळे बाहेर जेवत असलो, तरी मुलांना आड वेळेला भूक लागल्यास, पटकन काहीतरी देत येतं. छोट्या छोट्या डब्यांमध्ये चहा, साखर, आणि मीठ, मी घरून घेऊन जाते. त्यामुळे आपल्याला, सकाळी सकाळी, चहाच्या शोधात, कडमडत बाहेर पडावं लागत नाही.

बहुतेक वेळेला मी रेडीमेड उपम्याची, नुडल्सची पाकिटं, आणि दोन तीन मूठी तांदूळही बरोबर ठेवते, कारण दोन तीन वेळेला बाहेर जेवल्यानंतर हमखास कोणाला तरी पोटाचा काही त्रास सुरु होतो व त्यांना मऊ भात हवा लागतो.

तर अश्याच एका सुरेख समुद्र किनाऱ्यालगतच्या, 'कालीम बे' ह्या सर्व्हीस्ड अपार्टमेंट मध्ये आम्ही राहिलो होतो. सी फेसिंग घरामध्ये आयुष्यात पहिल्यांदा राहिले मी. एक वेगळंच वातावरण अनुभवलं, मन अगदी शांत झालं. लाटांचा आवाज खूप खूप relaxed फिलिंग देत होता. गेल्या गेल्याच मन अगदी खुश झालं, आणि हि आपली ट्रीप चांगली होणार, असं मनात आलं.

गम्मत म्हणजे आम्ही तिथे रात्री पोहोचल्यामुळे, समुद्र आम्हाला दिसला नव्हता. फक्त लाटांचा आवाज येत होता. सकाळी साडेसहा वाजता नेहमी प्रमाणे जाग आली, हलकेच उजाडत होतं, hall मधून बाहेर बाल्कनीत गेले आणि समोर तो अथांग समुद्र दिसला. माझ्या मनाची त्यावेळची अवस्था मी खरंच शब्दात सांगू शकणार नाही. तशीच धावत, परत बेडरूम मध्ये जाऊन साधनना उठवून बाल्कनीत ओढून आणलं. एखाद्या लहान मुलासारखी excite झाले होते मी, समुद्र पाहून. दोघेही मग ते सौंदर्य काही वेळ, काही न बोलता अनुभवत राहिलो. मग मुलांना उठवलं, पण त्यांना त्या समुद्राच्या दर्शनाने फार काही फरक पडलेला दिसला नाही. आदित्यनी पहिले रिमोट शोधून T.V. लावला.

मग सकाळचं सगळं आवरून, रिसेप्शन मधे जाऊन, थोडी माहिती मिळवली. त्यांनी आमच्या करता पूर्ण दिवस आमच्या बरोबर राहील, अशी एक गाडी पंधराशे BAHT मध्ये, ठरवून दिली. त्या गाडीच्या मालकाचं म्हणजे आमच्या DRIVER आणि GUIDE चं नाव नुकुल होतं. ह्या माणसाने आमची ट्रीप मस्त करायला भलताच हाथभार लावला.

व्यावसायिक guide, ठराविक ठिकाणी कमिशन मिळवण्याकरता, आलेल्या सर्व यात्रिकांना घेऊन जातात. ह्या नुकुल ने मात्र तसं न करता, अनेक छान छान ठीकाणांचं,आम्हाला दर्शन करवलं. त्या दिवशी, आम्ही तिथे लोकल मार्केट, पर्ल factory, वेगवेगळे बीच, handy craft ची दुकानं, उत्तम थाई जेवण मिळणारी restaurant असं सगळं फिरलो.भरपूर खरेदी केली.

कुठेही फिरायला गेल्यावर, पहिला दिवस, आम्ही खरेदी करता राखून ठेवतो. माझे मिस्टर खरेदीच्या बाबतीत काय म्हणतात ते ऐकण्यासारखं आहे. ते म्हणतात, "खरीदारी करके मोगाम्बो खुश हो जाता हैं, उसके बाद वोह दुसरोंको परेशान करना बंद करके, आराम से जीने देता है, इसलिये उसे मैं पहले ही दिन खुश कर देता हुं". जाऊदे! काहीका ना असेना, मला खरेदी करायला मिळते.

पुढच्या दिवसांचा plan, घरून येतानाच fix केलेला होता. एक अक्खा दिवस आम्ही ‘सी कानोयिंग’ करण्यासाठी जाणार होतो, त्या नंतरच्या दिवशी Elephant tour आणि Thailand Village tour असं करणार होतो. त्या सर्वांचे पैसे आम्ही पहिल्या दिवशी जाऊन भरून आलो.

दुसऱ्या दिवशी आमची टूर सकाळी आठ वाजता सुरु होणार होती. त्या टूर मध्ये, समुद्रात तयार झालेला गुहा बघायला घेऊन जातात. मोठ्याएस्कॉर्ट बोट त्यामध्ये जाऊ शकत नाहीत, म्हणून गुहांची ठिकाणी नेउन छोट्या छोट्या inflatable बनाना बोट मधे, दोन दोन माणसाना, त्यांच्यापैकी एक माणूस बसवून घेऊन जातो.

ह्या टूर भरती ओहटीच्या वेळा पाहून ठरवल्या जातात. भरतीच्या वेळेस ह्या गुहांमध्ये पाणी भरलेले असते. फक्त ओहोटीच्या वेळेस त्यांच्या आत शिरता येते. भरती जरा जरा ओसरत असताना आम्हाला त्यांनी गुहेच्या आत नेले. आत शिरायला इतकी कमी जागा असते कि आपल्याला त्या बनाना बोट मध्ये पूर्ण आडवं झोपावं लागतं, तरी सुद्धा दगड डोक्याला लागतो कि काय? अशी भीती वाटत राहते. पण गुहा पार करून आत गेल्यावर ज्या सौंदर्याचे दर्शन होते, तो अनुभव तिथे जाऊन घेणेच योग्य.

लाजबाब!!! हा एकच शब्द मला त्याचं वर्णन करायला सुचतोय. त्यानंतर मग ते आपल्याला समुद्रातल्या छोट्या छोट्या बेटावर नेतात. तिथे Water स्पोर्ट्सची मजा घेता येते. समुद्रात पोहायला देतात. कुणाला येत असेल तर 'कायाकिंग' करायला देतात. आमच्या बरोबर, अमेरिकन नेव्ही मधले काही लोकं होते. अतिशय फिट असे, त्यांनी 'कायाकिंग' केलं. उत्तम जेवण आपल्यासाठी तिथेच ताजं शिजवलं जातं. अननस,कलिंगड अशी local फळं, भरपूर वेगवेगळ्या थाई जेवणाच्या पदार्थांची भक्कम मेजवानी आपल्या एस्कॉर्ट बोट मधेच तयार केली जाते. समुद्रातल्या गुहा पाहून आल्यावर भरपूर भूक लागलेली असते. सर्व मंडळी ताज्या जेवणावर मस्त ताव मारतात. आम्ही ह्या टूर मधे खूप खूप मजा केली.

तिसऱ्या दिवशी हत्तीवरून फिरणे, त्यांचे खेळ पाहणे, थाई लोकांच्या खेड्यात जाऊन त्यांचे जेवण बनवायला शिकणे, बैलगाडीतून सफर, अश्या अनेक वेग वेगळ्या गोष्टी मुलांबरोबर करताना खूप छान वाटले. लहानपणाची मजा पुन्हा एकदा अनुभवली.

नंतरच्या दिवशी तृप्त मनाने आणि थकलेल्या शरीराने आम्ही सिंगापूरला परत आलो. पुढील काही दिवस फुकेत सफरीच्या भरपूर गप्पा आमच्या घरी झाल्या. सगळ्यांनाच फुकेत सफर खूप खूप आवडली. ह्या सफरीत आमच्यापैकी कोणालाही, कसलाही त्रास न झाल्यामुळे ट्रीपचा आनंद पुरेपूर उपभोगता आला.

जी मंडळी फिरायला जाण्याच्या ठिकाणच्या शोधात आहेत त्यांनी फुकेत चा विचार अवश्य करावा.

ह्या सफरींची माहिती हवी असल्यास, http://www.seacanoe.net आणि http://www.phuket.com/tours/nature/elephant-trekking.htm ह्या website वर पहा.

राहण्यासाठी बरेच वेगवेगळे पर्याय उपलब्ध आहेत. ते आपापल्या गरजे नुसार आपण शोधू शकता.
आम्ही मस्त मजा केली तशीच तुम्हालाही करता येओ, हि इच्छा.

 

 

नमस्कार मंडळी,

श्रीमती सोनाली मुखर्जी ह्यांचा "फुकेत-थायलंड" धागा पाहुन मी २०१२ साली मित्रासोबत केलेली टुर आठवली. त्या सफरीचे काहि निवडक फोटो येत्या काहि भागात देतोय. आशा आहे पाकॄ सारखाच हा धागाहि गोड मानुन घ्याल.

फोटोंमधुन थायलंडचं सॄष्टिसौदर्य तुम्हि अनुभवाव हाच निखळ हेतु आहे त्यामूळे विस्तृत माहिती न देता फक्त फोटो देत आहे.

१. बँकॉक एअरपोर्टवर उतरल्यावर जागोजागी असलेले मनमोहक ऑर्किड आपलं लक्ष वेधुन घेतात



२. वेलकम टु थायलंड



३. बँकॉक एअरपोर्टवर २ तासाचा हॉल्ट घेउन लेगेच पुखेत कडे प्रयाण केले. पुखेतचं पहिलं दर्शन



४. हॉटेलच्या वाटेवर जाताना घेतलेल्या एका मंदिराचा फोटो



५. पॅटाँग बीच



६. उडान भरने के लीये तैयार (पॅरॅसेलींग)......



७. हॉटेलच्या (स्वच्छ) गल्ल्या



८. ईबीस हॉटेलच्या आवारातील देउळ



९. दुपारचा मेनु.......बीयर नी मात्र निराशा केली





१०. हे कच्च्या पपईचं सॅलेड अप्रतिम लागतं. जो पर्यंत बँकॉक मधे होतो तो पर्यंत अनेकदा मागावलं......छान जेवण झाल्यावर मस्त ताणुन दिली.

 

दिवस पहिला-दुसरा/भाग २

चवदार जेवण, मस्तपैकि ताणुन दिल्यावर प्रवासाचा थकवा कुठच्याकुठे पळुन गेला आणि आम्हि पुखेत शहर बघायला निघालो. पुखेत किंवा ऑल ओवर बँकॉक मधे एक बरं आहे कि तुम्हाला साईट सीईंगचे बरेच ऑप्शन्स उपलब्ध असतात शीवाय बरेच टुर ऑपरेटर्स पण असतात (जर तुम्हि गाईडेड टुर बरोबर नसाल तर उदा. केसरी, सचिन ट्रॅव्हल्स वगैरे). तर हातात राहिलेला वेळ आय मीन संध्याकाळ पाहता आम्हि वॅट चलाँग (देवळांचा परीसर) आणि बिग बुद्धा पहायचं ठरवलं. पैसे भरुन लगेच दुसर्‍या दिवशीची पुर्ण वेळ फुकेत आयलंड टुर पण बुक केली.

१. वॅट चलाँगचे प्रवेशद्वार


२. देवळं आतुन आणि बाहेरुन


















३. हिरव्यागार शुशोभीत बागा












४. बुद्धा बरोबर हत्ती ला पण हि लोकं खुप मानतात


५. असाच क्लिक्लिकाट








६. देवळं पाहुन झाल्यावर बिग बुद्धा कडे जाताना मधे एलीफंट राईडहि घेतली




७. रबर प्लँटेशनची झाडं


८. पसरलेला अथांग समुद्र (उद्या ह्याच समुद्राशी गळाभेट होणार होती)


९. बिग बुद्धा






१०. ह्या यंत्रावर घर्षण करत वाढ्वत नेल्यास अतीशय मधुर नाद एकु येतो


११. वरुन दिसणारं फुकेत शहर आणि बुद्ध परत एकदा






१२. शेवटि सर्व डोळे भरुन पाहिल्यावर तॄप्त मनाला जोड दिली ते मोहितो आणि लाईव्ह बँडने. हॉटेल वर परतल्यावर सर्व आठवणी मनात घोळवत निद्रादेवता कधी आरुढ झाली ते कळलचं नाहि.

दिवस तिसरा

दुसर्‍या दिवसाची सकाळ अतीशय प्रसन्न उगवली. आज पुर्ण दिवस समुद्राच्या सान्नीध्यात जाणार होता. पॅटॉंग बीचवर पॅरॅसेलींग करताना वरुन दिसणारं निळशार, पारदर्शी पाणी आज जवळुन पहायला/अनुभवायला मिळणार होतं म्हणुन आम्हि दोघं खुप उत्साहित होतो. काल ह्या सफरीचे पैसे भरताना दोन पर्याय होते......मोठि लाँच (कॅपॅसीटि साधारण १००-१५० माणसं) किंवा छोटि स्पीडबोट (कॅपॅसीटि साधारण ३०-३५ माणसं). वेल पैशाचा फार फरक नव्हता पण छोट्या बोटि ह्या आकाराने लहान असल्याने पार आतपर्यंत जाउ शकतात तसं मोठ्या लाँचना जाता येत नाहि. तीथे गेल्यावर जेव्हा प्रत्यक्ष बघीतलं तेव्हा आपण योग्य निर्णय घेतल्याची पावती मीळाली. शीवाय दुपारचं बुफे जेवण, शीतपेयं, फळ-फळावळ असा जंगी बेत खर्चातच समाविष्ट असल्याने आम्हि निर्धास्त होतो.

टाईमींग आणि पीपल मॅनेजमेंट्च्या बाबतीत मात्र थाई लोकांना फुला मार्क्स! कुठेहि घाई-गडबड-गोंधळ नाहि. आमचा ब्रेकफास्ट संपतोय न संपतोय तोच ड्रायव्हर डायनींग एरीयात आम्हाला शोधत आला! ईतर लोकांना वेगवेगळ्या हॉटेल मधुन पीक अप करुन शार्प ९ ला आम्हि बंदरावर पोचलो सुद्धा.

१. बंदरावर पोचल्यावर तो भन्नाट वारा अगदि आतपर्यंत भरुन घेतला



२. आज टुरमधील कोणकोणत्या भागांना कश्या कश्या ऑडर्स मधे भेटि द्यायच्या हे दाखवणारा फलक



३. सगळ्यांचा वेगवेगळा ग्रुप करुन प्रत्येक ग्रुपला एक एक कलरचा रिबीन टॅग देण्यात आला जेणेकरुन आपल्या ग्रुप मधील माणसं झटकन ओळखता येतील. आमचा हिरवा बावटा होता!



४. आमची स्पीडबोट



५. बंदर जसजसं दुर जाउन खोल समुद्रात जसे शीरायला लागलो तसा स्पीडबोटनी वेग पकडला. बोट जेमतेम पाण्याला स्पर्श करत होती....भन्नाट वाटत होतं



६. महाकाय खडक मधुनच लक्ष वेधुन घेत होते



७. वायकिंग केव्हज (अजुनहि लोकं ईथे वस्ती करुन रहात आहेत....अर्थात माझ्या अंदाजाप्रमाणे टुरीझमला सपोर्ट देण्याकरीता थायलंड सरकारच त्यांची व्यवस्था बघत असेल)



८. पाणीच पाणि चहुकडे....नितळ हिरवं/नीळसर









९. ईथे पोहायला उतरल्यावर अक्षःरश खालचा नितळ तळ दिसत होता.....शब्दात वर्णन करणे अशक्य. एका निवांत क्षणी (भुल गये सब कुछ!)





१०. मग थांबा आला मया बे चा









११. बेट हिरव्यागार गर्द झाडांनी व्यापलेलं आहे





१२. एखादं असं घर अश्या बेटावर असेल तर काय मज्जा येईल ना?



१३. बेटाचीच दुसरी बाजु लो सामा बे ची होती







१४. ईथे कायकिंग ऑप्शन्स पण होते (दोन-तीन माणसं मावतील एवढि छोटि बोट पार तुम्हाला पाण्यातल्या गुहेचं दर्शन करायला नेतात). ह्या बद्दल टुर बुक करताना आधी माहिती नव्हती म्हणुन आम्हि नुसतं बघुनच समाधान मानलं.



१५. मंकि बे च्या पॉईंटवर माकडं न दिसली तर नवलचं. त्यांची पोट्पुजा केल्यावर आम्हाला आमच्या भुकेची जाणीव झाली
जेवण बुफेचं होतं पण चीकन, पोर्क, बीफ ज्या तर्‍हेने होतं ते पाहुन चीकन खायला पण भीती वाटत होती. म्हणुन गप गुमान भातावर भाजी घेतली व एक्स्ट्रा चीली फ्लेक्स टाकुन जरा ठसकेबाज बनवला! मी घेतलेले चीली फ्लेक्स बघुन आमच्या ग्रुप मधील चायनीज मंडळीनी तोंडात बोटं आपल्या चॉपस्टिक घातल्या :D







१६. पोटभर जेवल्यावर / रशरशीत कलींगडाच्या फोडि खाल्ल्यावर जरा शतपावली करत आसपासचा परीसर न्याहाळला





१७. सफरीचा शेवट्चा थांबा होता खाय नाय आयलंड (सॉल्लीड नाव आहे ना?). नाव खाय नाय असलं तरी टुर कंपनीने थाई फळं/कलींगड/मोसंबी-संत्र जोडिला पॅप्सी/कोक/मीरींडा ह्यांची रेलचेल ठेवलेली :D



१८. परत पाण्यात डुंबल्याचा मनसोक्त आनंद घेतल्यावर रंगीत माशांना खाउ घालण्याचा कार्यक्रम झाला



१९. परतण्याआधी ते स्वच्छ निळसर/हिरवं पाणी डोळे भरुन पाहुन घेतलं









२०. परतीच्या वाटेवर....हॉटेलवर परल्यावर मस्त गरम पाण्याचा वॉश (बेसवॉश च्या धर्तिवर :D)/शॉवर घेतला व दोन एक तास मस्त ताणून दिली







२१. पोहुन/उलट्या-सुलट्या तंगडया हालवुन भारी हुए पैरों को थाई मसाज करवाया! अहाहा मसाज केल्यावर जडावलेले पाय काय हलके झाले म्हणुन सांगु!



२२. हलक्या झालेल्या पायांनी खवळलेला जठराग्नी थाई स्टाईल लॉबस्टर खाउन शांत केला!.....उद्या चेकआउट करुन पट्टाया कडे प्रयाण करायचं होतं

दिवस चौथा-पाचवा/भाग १

आज सहलीचा चौथा आणि पुखेत मधला शेवटचा दिवस. ह्या दोन दिवसात ईथल्या समुद्रानी वेड लावलं होत. पुन्हा कधीतरी फक्त पुखेतवारी करायची आणि जीवाचं पुखेत करायचं हा निश्चय करुन बँकॉक कडे प्रयाण केलं. आता पुढले दोन दिवस पट्टाया मधे वास्तव्य होतं. यथाअवकाश बँकॉक एअरपोर्ट वर उतरुन व दोन तासाचा प्रवास करुन ईबीस पट्टाया मधे चेकईन केलं.

१. पुखेत एअरपोर्ट ची काहि क्षणचीत्रे





२. जाताना परत एकदा ऑर्किडनी मुका निरोप दिला





३. चेक ईन झाल्यावर फ्रेश होउन दोन-एक तास मस्त ताणुन दिली आणि जरा पाय मोकळे करायला आम्हि बाहेर पडलो. हॉटेल पासुन जवळच टिफनी शो चं सभागॄह होतं. पण दोघांचं एकमत झालं कि छक्के/लेडिबॉईज चा शो बघण्यापेक्षा नुसतेच उंडारु. शो बघुन वरती त्यांच्याबरोबर फोटो काढण्याचे पैसे देण्यापेक्षा आम्हिच एकमेकांचे फोटो काढुन घेतले :D





४. दुसर्‍या दिवशी ठरलेल्या वेळि गाडि आली आणि आम्हि नाँग नोच व्हिलेज विथ थाई कल्चरल आणि एलीफंट शो बघायला निघालो. कित्येक एकरवर पसरलेलं हे गार्डन लँडस्केपचा उत्तम नमुना आहे. जोडिला आहेत थाई कल्चरल आणि एलीफंट शो. आत शीरल्याबरोबर गजराजाने दर्शन दिलं.





५. आजुबाजुच्या शुशोभीत/वेल प्लॅन्ड बागा बघण्यात वेळ कसा गेला कळलचं नाहि

















६. बटरफ्लाय हिल वर खरी फुलपाखरं काय दिसली नाहि पण ईतर प्रेक्षणीय 'पाखरं' मात्र बरीच होती :D मग शो ची वेळ होईस्तवर त्यांनाच 'पहाण्याचा' कार्यक्रम झाला.



७. कल्चरल शो हाउस च्या बाहेर विराजीत गणपती बाप्पा. शो हाउस कडे जाताना आजुबाजुला बरीच शॉपींगची दुकानं होती. वेल आम्हि शॉपींग बॅंकॉक मधे करायचं ठरवल्याने नुसत्या किमती पाहुन अंदाज घेतला जेणे करुन नंतर घासाघीस करायला सोपं :D. शेवटि बार्गेन केल्याशीवाय काय आपल्याला ना खरेदिचा आनंद येत ना विकत घेतलेल्या वस्तुचा









८. कल्चरल शो मात्र बघण्यालायक होता. जुन्या संस्कृती/चालीरीतींचा सुंदर मिलाफ. ह्या शोचे खरे व्हिडिओ बघण्यासारखे आहेत. सगळे व्हिडिओ सफरीच्या शेवट्च्या भागात एकत्रीत करणार आहे













९. शो संपल्यावर जाताना मधेच एका ठिकाणी वाघोबा आणि रंगीत पोपट होते. बाकि लोकांनी अगदि उत्साहाने वाघाच्या डोक्यावर हात वगैरे ठेउन फोटो काढला तरी आमची काय हिम्मत झाली नाहि. साखळदंडाने बांधला तरी शेवटि वाघच तो! त्यामुळे त्याचे दुरुनच फोटो काढणे पसंत केले.





१०. आय हाय.......पण वाघाला दुर लोटलं तरी ह्या वाघीणींना मात्र जवळ केलं :D (फोटो काढण्यापुरतं यार!). कल्चरल शो मधल्या नृत्यांगना



११. कल्चरल शो संपल्यावर पुढला शो हत्तींचा होता. पण आपण सर्कशीत बघतो त्याच करामती होत्या त्यामुळे आम्हाला काय त्यात नाविन्य वाटलं नाहि पण विदेशी विरांगना उगाचच त्यांच्या लीला पाहुन किंचाळत होत्या जसं काहि हत्ती आयुष्यात पहिल्यांदाच पहात होत्या......खैर अपनी अपनी सोच!









१२. ह्या ओपन बस मधे बसुन पुर्ण गार्डन आरामात बघता येतं



१३. ह्या नंतर जेम्स गॅलरीला भेट देउन होम मीनीस्टरसाठि भेट घेतली.......शेवटि बीवी खुश तो जहाँ खुश. एक मीनी ट्रेन साधारण २० मि. तुम्हाला वेगवेगळ्या दालनातुन फिरवुन आणते जीथे जेम्स बनवण्याची प्रक्रिया अगदि चलचित्रासहित दाखवत होते. प्रवेश फ्रि असला तरी शेवटि गोड गोड बोलुन काहि ना काहि घ्यायला लावतातच. हॉटेलवर परतल्यावर जेवुन थोडि वामकुक्षी घेतली. संध्याकाळि मिनी सयाम बघायला जायचं होतं

दिवस चौथा-पाचवा

दुपारची वामकुक्षी घेउन आम्हि फ्रेश झालो आणि मिनी सयाम बघायला बाहेर पडलो. मिनी सयाम म्हणजे प्रत्येक देशातील वर्ल्ड फेमस स्टॅच्यु/प्रतिक घेउन त्यांच्या छोटया प्रति बांधल्यात. येण्यार्‍या फोटोत त्या पुढे दिसतीलच. पण एवढया सगळ्या भाउगर्दित आपल्या भारताचं प्रतिनिधीत्व करणारं काहिचं नसाव ह्याचा खेद वाटला!

१. मिनी सयामचं प्रवेशद्वार. दारातच असलेला हा मस्याकॄती पुतळा लक्ष वेधुन घेतो





२. थाई रावण



३. जरा पुढे गेल्यावर हि फ्रान्सची वास्तु लागते



४. नाम डे मुन: कोरीया



५. आयफेल टॉवर आणि पॅरीस डि चॅलीओट: पॅरीस





६. सिंगापुर/ऑस्ट्रेलीया



७. रीओ-डि-जानीरो: ब्राझील



८. ऑटोमीयमः बेल्जीयम



९. टाइन-टॅनः चायना



१०. शेषाधीत विष्णु आणि लक्ष्मी; वरती ब्रम्हा



११. अमेरीकेचं काहि (च) नाहि असं कधी कुठे होईल का??





१२. ग्रीस; मागे ईजीप्त



१३. आता काहि थाई प्रतिकृती......ह्यातलं काहि काहि आम्हि बँकॉक मधे प्रत्यक्ष बघणार होतो











१४. ईतर असचं काहि. बागेत हिरवळ मात्र सगळिकडे आहे. बघुनच ईतकं प्रसन्न वाटतं ना. कोण त्या चालण्यार्‍या हिरवळिकडे हळुच बघतयं :D













१५. अशीच काहि ईतर थाई मंदिरे







१६. पिकासा (ईटली)



१७. लंडन ब्रिज



१८. ह्याला नक्कि काय म्हणतात माहित नाहि पण राज कपुरच्या "संगम" पिक्चर मधे पहिल्यांदा पाहिल्याचं आठवतय. पाण्यात पैसे टाकुन आपल्या मनातील ईच्छा पुर्ण होतात असं म्हणतात.



१९. ड्रायव्हरला यायला अजुन वेळ होता तेवढयात माझ्या मित्राचं लक्ष "गो-कार्ट" कडे गेले. मग अनपेक्षीतपणे चालुन आलेली संधी आम्हि थोडिचं सोडणार? चला कोणाला कोणती गाडि हवी आहे बोला??



२०. स्पीड चा थssssssर्रार अनुभवायला सज्ज......और येsssssssअपनी तो निकल पडि





२१. आमचं कार्टिंग झाल्यावर एव्हाना पोटात कावळ्यांनी पण "गो-कार्टिंग" सुरू केलेलं. मग काय पिझ्झा हटच्या गार्लिक ब्रेड, मेन पिझ्झा आणि ह्या अफलातुन चवीच्या मॉकटेलनी त्यांना ब्रेक लावला :D



२२. असचं टिवल्या-बावल्या करत, नाईट लाईफची मजा (दुरुनच बरं) पहात हॉटेलवर परतलो. उद्या दुपारी चेक आउट करुन फायनल डेस्टिनेशन आणि टुरचा थेवटचा थांबा बँकॉक कडे प्रयाण करायचं होतं














दिवस सहावा

आज पटटायाला बाय बाय करुन मेन सीटि आणि टुर मधला शेवटचा थांबा बँकॉक कडे प्रयाण करायचं होतं. ड्रायव्हर दुपारी १२:३० ला येणार होता. ब्रेकफास्ट करता करता कळलं कि पट्टाया बीच ईबीस हॉटेलच्या पाठिच आहे. मग काय चेक आउट करुन बॅगा रीसेप्शन काउंटरवर ठेवल्या आणि आम्हि उरलेला वेळ सत्कारणी लावण्यासाठि बाहेर पडलो.

१. जाता जाता हॉटेलच्या आवारात आणि थोडि आजुबाजुची फोटोग्राफि केली







२. अहाहा परत एकदा ते नीतळ पाणि दृष्टिस पडलं. नजर गेली तो वरती पॅरॅसेलींगच्या छत्र्या घिरटया घालत होत्या ते पाहिल्यावर पुखेत मधला अनुभव ताजा झाला. बीचचा परीसर नेहमीच भुरळ पाडतो.









३. तसा हा रस्ता साधारण ४-५ कि.मी. चा पट्टा जो बीचच्या कडेकडेनी होउन जातो. ह्या पट्ट्याला "सॅमसंग वॉकिंग स्ट्रीट" म्हणतात. जस जस पुढे जाउ तशी दुतर्फा विक्रिची दुकानं, थाई मसाज पार्लस, कॅसीनोज/बार लागत जातात. एकवेळ आपल्याकडचे पैसे संपतील पण कॅसीनोज/बार काहि कमी होणार नाहित. थाई लोकं आहेत मात्र कष्टाळु. बार म्हणा, स्वःताचे छोटे छोटे व्यवसाय म्हणा पुरुषांबरोबर बायकाहि तितक्याच अग्रेसर दिसल्या. पट्टाया मधे आल्यावर पहिल्या दिवशी जे नुसतेच उंडारलो त्यापेक्षा ईथे चक्कर टाकली असती तरं.......असो हळहळण्याशीवाय आम्हि काहिच करु शकत नव्हतो.



४. नाईटलाईफ हिच लाईफ लाईन असल्यामुळे दिवसा सगळ्या बार मधे शुकशुकाट होता







५. रस्ता जीथे संपतो तीथुन अजुन पुढे पार वर पर्यत जाता येतं. वरुन पट्टाया बीच आणि त्याचा परीसराचं मोठं विहंगम दृष्य दिसतं. चालत जाण्यायेवढा वेळ हातात नव्हता म्हणुन एक टुकटुक (थाई रीक्षा) भाडयावर घेतली. सगळं फिरुन झाल्यावर ड्रायवर आम्हाला परत हॉटेलवर सोडणार होता. रस्त्याच्या दुतर्फा असलेल्या गर्द झाडितुन माग काढत आम्हि वर पोहचलो. वरती गेल्यानंतरच दृष्य मात्र देखण्यालायक होतं.



















६. सगळं नजरेत साठवत पटटाया सीटिचा निरोप घेतला आणि आम्हि बँकॉक कडे प्रस्थान केलं



७. तशी ईबीस ची हॉटेल्स ऑल ओवर बँकॉक मधे अगदि मोक्याच्या ठिकाणी आहेत. पुर्ण टुरभर सतत ह्या ना त्या रुपात आमचा पाण्याशी संर्पर्क येत होता. खर तरं ईबीस बँकॉकचं हे हॉटेल त्याच्या लोकेशनमुळेच आम्हि सीलेक्ट केलेलं होतं. "छाओप्राया" नदिकाठि वसलेल्या ह्या हॉटेलात सकाळचा ब्रेकफास्ट आणि रात्रीचं डिनर घेताना एक वेगळाच आनंद लाभत होता. दुसर्‍या दिवशी तर डिनर घेताना मस्त रीमझीम पाउस पडत होता. वातावरण ईतकं धुंद होत कि आम्हि दोघं ते सुख, तो निवांतपणा अनुभवत होतो. बर्‍याच गत गोष्टिंना उजाळा मिळाला. शाळेत एकत्र केलेल्या खोड्या/मजा आठवली. सगळ्या चिंता, काळज्या सोडुन बीयरचे घुटके घेत पाउस अनुभवत होतो. तृप्त मनाने डोळे मिटले (कायमचे नाहि बरं). दुसर्‍या दिवशी टेंपल टुर करायची होती.