कूर्ग ऊर्फ कोडागू - कर्नाटक राज्यातील एक थंड हवेचे ठिकाण. या
जागेबद्दल खूप ऐकलेलं होतं. सगळ्यात महत्वाचं म्हणजे हे की फारसं बाजारीकरण
झालेलं नसल्यामुळे येथील निसर्ग सौंदर्य अजून प्रदुषित / शबलित झालेले
नाही. कूर्ग हे खरंतर जिल्ह्याचं नाव आहे आणि मग त्यात अनेक छोटी गावं.
थंड हवेचे ठिकाण असल्यामुळे एप्रिल मे हे येथे जाण्यासाठी सगळ्यात ऊत्तम महिने. पण आम्ही कूर्गचं पावसाळ्यातील सौंदर्य बघण्याचं ठरवलं. १५ ऑगस्ट ते २२ ऑगस्ट या कालावधी साठी Resort चं बुकींग केलं. कूर्ग ला जाण्यासाठी मंगळूरहून जाता येतं तसच म्हैसूरहूनही जाता येतं. मंगळूर साधारण १४० कि.मी. अंतरावर आहे तर म्हैसूर ११५ कि.मी. वर. आम्ही ठरवलं - जाताना मंगळूरवरून जाऊ आणि परतताना म्हैसूरवरून - कारण त्या वेळा आम्हाला सूट होत होत्या.
तर अहमदाबाद - मुंबई - मंगळूर असा विमानप्रवास करून साधारण दुपारी एक दीड च्या सुमारास आम्ही मंगळूर ला पोहोचलो. येथून कूर्ग साधरण १४० कि.मी. आहे. टॅक्सी बोलावलेलीच होती. अंतर कमी असलं तरी रस्ता घाटाचा असल्यामुळे आणि खराब असल्यामुळे पोचायला जवळपास साडेचार ते पाच तास लागले रिसॉर्टला पोचायला. हे रिसोर्ट आहे मडिकेरी गावामध्ये. सकाळी साडेचार ला ऊठून आम्ही अहमदाबाद सोडलं होते आणि बारा तास प्रवासात घालवून आता थकवा आला होता. पण रिसॉर्टचं पहिलं दर्शन झालं आणि सगळा थकवा क्षणार्धात कुठल्याकुठे पळून गेला.

सुरेख वातावरण होतं. पाऊस रिमझिम होता पण भिजवून टाकत नव्हता तर drizzle showers ची मजा घेऊ देत होता. रिसॉर्ट मध्ये असलेली हिरवीकंच शोभा कूर्गची झलक दाखवत होती. त्या गर्द हिरवाईतूनच वळणावळणाचे दगडी रस्ते फिरवलेले होते. सामान वगैरे ने आण करण्यासाठी विजेरीवर चालणार्या गाड्या होत्या - प्रदुषण होऊ नये म्हणून.


जवळपास अर्धा कि.मी. गेल्यावर आम्ही आमच्या अपार्टमेंटपाशी पोचलो.

त्या दिवशी आम्ही आराम केला. दुसरे दिवशी आम्ही आमचे रिसॉर्ट एक्स्प्लोर करणार होतो. जवळपास ३५ एकराच्या जागेत हे रिसॉर्ट पसरलेले आहे ज्यापैकी बांधकाम फक्त ७ एकरामध्ये आहे. बाकी आहे हिरवी गर्द वनश्री. हे आहेत फोटोज रिसॉर्ट प्रिमाइसेसमधील.



पुढचे तीन चार दिवस फिरायचं होतं. सगळ्या sight seeing trips आम्ही रिसोर्ट तर्फेच करणार होतो. त्यासाठी अर्थात additional charges होते. ग्रुप मध्ये जायचे वेगळे आणि personal trips चे वेगळे.
दिवस तिसरा १७ ऑगस्ट - दुबारे एलिफंट कॅम्प - कूर्गहून साधरण ३५ कि.मी. येथे पाळीव हत्ती आहेत ज्यांना आंघोळ घालण्याची संधी तुम्हाला मिळते - रु. १०० देऊन. आमच्या मुलीमुळे आम्ही ईथे जायचं ठरवलं. सकाळी साडेआठ ला निघालो आणि साधारण तासाभरात पोचलो. मध्ये एक नदी होती. ती पार करून पलीकडे गेल्यावर गजराज दिसणार होते. नदी पार करताना सुद्धा झकास फ्रेम्स मिळत होत्या फोटो काढायला.



आणि मग दिसले गजराज - स्नानाचा आनंद लुटताना.


माझ्या मुलीने पण मग त्यांना आंघोळ घातली - अर्थात माहूत होताच. त्यानंतर हतीवरून एक फेरी मारली - पुन्हा एकदा रु. १००/-.
तेथून परत फिरलो. रिसॉर्टवर परत आलो. जेऊन परत निघायचं होतं मडिकेरी मधील sight seeing साठी.
पहिल्यांदा गेलो अॅबी फॉल्स ला. आमच्या गाईड ने सांगितल्याप्रमाणे स्थानिक भाषेत अॅबी म्हणजे धबधबा. पार्कींग पासून पायवाट होती . साधारण शंभर एक फूट ऊतरून आलो आणि अॅबी फॉल्सचं रमणीय दर्शन झालं. आजूबाजूला गर्द हिरवी झाडी आणि मध्ये सफेद पाण्याचे तुषार ऊडवणारा पाण्याचा प्रपात. फॉल्सच्या बरोबर समोर एक पुल आहे ज्यावर ऊभे राहून धबधब्याचे समोरून दर्शन घेता येते. पण तिथे कॅमेरा बाहेर काढणे अशक्य होते एवढे तुषार येतात.


तिथून निघालो ओंकारेश्वर मंदीराकडे. वाटेवर परत फोटो काढण्याचा मोह आवरला नाही.



मंदिरात दर्शन घेऊन निघालो "Raja's Seat" या मडिकेरी गावामधील सर्वात ऊंच ठिकाणी. ईथून दिसणारे दृष्य फारच विहंगम होते.


खाली हिरव्यागार झाडीत एक लाल कौलारू घर दिसलं - एकदम चित्रातल्यासारखं. माझ्या कॅमेर्याच्या 35 x optical zoom चा वापर करून मी लगेच ते घर कॅमेराबद्ध केले.

आता संध्याकाळ होत आली होती. रिसॉर्टवर परत आलो. ऊद्याचा चौथा दिवस - १८ ऑगस्ट. ऊद्याचा कार्यक्रम होता निसर्गधाम आणि Nyingmapa Monastery चा.
निसर्गधाम. मडिकेरी गावापासून साधारण ४०-४२ कि.मी. अंतरावर एका नदीच्या प्रवाहात बनवलेले हे एक मानवनिर्मित बेट आहे. वेगवेगळ्या वनस्पती, फुले बघता येतात. आमच्या रिसॉर्टच्या बसने आम्ही साधारण एक दीड तासात आमच्या ईच्छित स्थळी पोचलो. निसर्गधाम मध्ये प्रवेश करायला एक सुरेख पूल होता.

त्या पुलावरून भवताली सगळीकडे दिसत होती हिरवाई.

समोर दिसत होता जीर्ण झालेला जुना पूल. हा वापरासाठी बंद आहे. पण त्याकडे बघून वाटले याच्या वरून जायला अधिक मजा आली असती.

पुढे गेल्यावर दिसली वेगवेगळी फुले आणि एक नेहमी दिसणारे फुलपाखरू.






निसर्गधाम बघून झाल्यावर आम्ही निघालो Nyingmapa Monastery कडे. ही भारतातील दुसरी सर्वात मोठी Monastery आहे. जवळ्पास ५००० ते ६००० तिबेटी भिक्षू राहतात. तिबेटी धर्मस्थळांची स्वच्छता, शांतता, बुद्धाच्या सुरेख मूर्ती, सोनेरी लाल रंगसंगती ही सगळी वैशिष्ट्ये येथे देखील बघायला मिळतात.
Nyingmapa Monastery चे प्रवेशद्वार आणि कळस -



आवारात असलेले Golden Temple आणि त्यातील बुद्धमूर्ती. ही मूर्ती संपूर्ण सोन्याच्या पत्र्याने मढवलेली आहे आणि तिची ऊंची आहे ६० फुट. बाजूलाच आहेत त्याच्या दोन शिष्यांच्या मूर्ती ज्या ५० फुट ऊंचीच्या आहेत.



एक विलक्षण शांती अनुभवून आम्ही त्या तिबेटी धर्मस्थळातून बाहेर पडलो आणि परत रिसॉर्टच्या दिशेने निघालो. पुन्हा एकदा हिरव्या रंगाच्या छटांची रंगपंचमी सुरू झाली.



अगदी मनःपूत हिरवाई बघायला मिळाली होती आम्हाला. नंतरच्या दिवशी म्हणजे १९ ऑगस्टला आम्ही म्हैसूरला जाऊन तेथील राजवाडा आणि प्राणिसंग्रहालय बघून आलो. वीस तारखेचा दिवस रिसॉर्टवर आराम केला आणि बघता बघता परत जायचा दिवस ऊजाडला. आणि सामान घेऊन निघताना आमच्या रूमच्या बाहेरच दिसले "Atlas Moth".

ही Moth ची जगातील सगळ्यात मोठी प्रजाती आहे. आम्हाला दिसलेल्या Atlas Moth चा wing span होता जवळपास १५ सें.मी. त्याचा आकार, पंखांवरची नक्षी, वरच्या पंखांवरची अगदी सारखी असलेली सापाची तोंडे. निसर्ग अगाध आणि अफाट आहे हेच खरं. अधिक माहीती या दुव्यावरती.
/url?sa=t&rct=j&q=atlas+moth&source=web&cd=1&ved=0CDgQFjAA&url=http%3A%2F%2Fen.wikipedia.org%2Fwiki%2FAttacus_atlas&ei=2xJNT7raKMSmrAfV85S4Dw&usg=AFQjCNGzwzhe-B3IOwDMV6W8AQXL8YUvJg&sig2=Q5m_UupjyJMgPTxuvfCFyw
कूर्गची ही parting gift कायमची अंतःकरणावर कोरून आम्ही हिरवाईला निरोप देत परतीच्या प्रवासाला लागलो .

थंड हवेचे ठिकाण असल्यामुळे एप्रिल मे हे येथे जाण्यासाठी सगळ्यात ऊत्तम महिने. पण आम्ही कूर्गचं पावसाळ्यातील सौंदर्य बघण्याचं ठरवलं. १५ ऑगस्ट ते २२ ऑगस्ट या कालावधी साठी Resort चं बुकींग केलं. कूर्ग ला जाण्यासाठी मंगळूरहून जाता येतं तसच म्हैसूरहूनही जाता येतं. मंगळूर साधारण १४० कि.मी. अंतरावर आहे तर म्हैसूर ११५ कि.मी. वर. आम्ही ठरवलं - जाताना मंगळूरवरून जाऊ आणि परतताना म्हैसूरवरून - कारण त्या वेळा आम्हाला सूट होत होत्या.
तर अहमदाबाद - मुंबई - मंगळूर असा विमानप्रवास करून साधारण दुपारी एक दीड च्या सुमारास आम्ही मंगळूर ला पोहोचलो. येथून कूर्ग साधरण १४० कि.मी. आहे. टॅक्सी बोलावलेलीच होती. अंतर कमी असलं तरी रस्ता घाटाचा असल्यामुळे आणि खराब असल्यामुळे पोचायला जवळपास साडेचार ते पाच तास लागले रिसॉर्टला पोचायला. हे रिसोर्ट आहे मडिकेरी गावामध्ये. सकाळी साडेचार ला ऊठून आम्ही अहमदाबाद सोडलं होते आणि बारा तास प्रवासात घालवून आता थकवा आला होता. पण रिसॉर्टचं पहिलं दर्शन झालं आणि सगळा थकवा क्षणार्धात कुठल्याकुठे पळून गेला.
सुरेख वातावरण होतं. पाऊस रिमझिम होता पण भिजवून टाकत नव्हता तर drizzle showers ची मजा घेऊ देत होता. रिसॉर्ट मध्ये असलेली हिरवीकंच शोभा कूर्गची झलक दाखवत होती. त्या गर्द हिरवाईतूनच वळणावळणाचे दगडी रस्ते फिरवलेले होते. सामान वगैरे ने आण करण्यासाठी विजेरीवर चालणार्या गाड्या होत्या - प्रदुषण होऊ नये म्हणून.
जवळपास अर्धा कि.मी. गेल्यावर आम्ही आमच्या अपार्टमेंटपाशी पोचलो.
त्या दिवशी आम्ही आराम केला. दुसरे दिवशी आम्ही आमचे रिसॉर्ट एक्स्प्लोर करणार होतो. जवळपास ३५ एकराच्या जागेत हे रिसॉर्ट पसरलेले आहे ज्यापैकी बांधकाम फक्त ७ एकरामध्ये आहे. बाकी आहे हिरवी गर्द वनश्री. हे आहेत फोटोज रिसॉर्ट प्रिमाइसेसमधील.
पुढचे तीन चार दिवस फिरायचं होतं. सगळ्या sight seeing trips आम्ही रिसोर्ट तर्फेच करणार होतो. त्यासाठी अर्थात additional charges होते. ग्रुप मध्ये जायचे वेगळे आणि personal trips चे वेगळे.
दिवस तिसरा १७ ऑगस्ट - दुबारे एलिफंट कॅम्प - कूर्गहून साधरण ३५ कि.मी. येथे पाळीव हत्ती आहेत ज्यांना आंघोळ घालण्याची संधी तुम्हाला मिळते - रु. १०० देऊन. आमच्या मुलीमुळे आम्ही ईथे जायचं ठरवलं. सकाळी साडेआठ ला निघालो आणि साधारण तासाभरात पोचलो. मध्ये एक नदी होती. ती पार करून पलीकडे गेल्यावर गजराज दिसणार होते. नदी पार करताना सुद्धा झकास फ्रेम्स मिळत होत्या फोटो काढायला.
आणि मग दिसले गजराज - स्नानाचा आनंद लुटताना.
माझ्या मुलीने पण मग त्यांना आंघोळ घातली - अर्थात माहूत होताच. त्यानंतर हतीवरून एक फेरी मारली - पुन्हा एकदा रु. १००/-.
तेथून परत फिरलो. रिसॉर्टवर परत आलो. जेऊन परत निघायचं होतं मडिकेरी मधील sight seeing साठी.
पहिल्यांदा गेलो अॅबी फॉल्स ला. आमच्या गाईड ने सांगितल्याप्रमाणे स्थानिक भाषेत अॅबी म्हणजे धबधबा. पार्कींग पासून पायवाट होती . साधारण शंभर एक फूट ऊतरून आलो आणि अॅबी फॉल्सचं रमणीय दर्शन झालं. आजूबाजूला गर्द हिरवी झाडी आणि मध्ये सफेद पाण्याचे तुषार ऊडवणारा पाण्याचा प्रपात. फॉल्सच्या बरोबर समोर एक पुल आहे ज्यावर ऊभे राहून धबधब्याचे समोरून दर्शन घेता येते. पण तिथे कॅमेरा बाहेर काढणे अशक्य होते एवढे तुषार येतात.
तिथून निघालो ओंकारेश्वर मंदीराकडे. वाटेवर परत फोटो काढण्याचा मोह आवरला नाही.
मंदिरात दर्शन घेऊन निघालो "Raja's Seat" या मडिकेरी गावामधील सर्वात ऊंच ठिकाणी. ईथून दिसणारे दृष्य फारच विहंगम होते.
खाली हिरव्यागार झाडीत एक लाल कौलारू घर दिसलं - एकदम चित्रातल्यासारखं. माझ्या कॅमेर्याच्या 35 x optical zoom चा वापर करून मी लगेच ते घर कॅमेराबद्ध केले.
आता संध्याकाळ होत आली होती. रिसॉर्टवर परत आलो. ऊद्याचा चौथा दिवस - १८ ऑगस्ट. ऊद्याचा कार्यक्रम होता निसर्गधाम आणि Nyingmapa Monastery चा.
आम्ही राहीलो होतो Club Mahindra ला. कूर्ग चे त्याम्चे रिसॉर्ट ही गोल्ड कॉईन प्रकारात मोडणारी प्रॉपर्टी आहे.
स्थानिक खाद्यप्रकारांबद्दल म्हणाल तर संपूर्ण आठवडा न्याहारी, दुपारचे आणि रात्रीचे जेवण यात इतक्या विविध प्रांतातील खाद्यप्रकार बुफे मध्ये मिळतात की काही विचारू नका. शाकाहारी आणि मांसाहारी दोन्ही. त्यात विशेषकरून आठवते स्थानिक पद्धतीने केलेले चिकन आणि मटण. मत्स्याहार देखील ऊत्क्रुष्ट होता. अर्थात आम्ही आमची सगळी जेवणं रिसॉर्टलाच घेतली होती.
जनरल करिअप्पा व थिमय्या ही दोन नावे तिथे गेल्यावर निश्चितच ऐकायला मिळतात. कूर्ग ही लढवय्यांची भूमी मानली जाते. आमच्या गाईड ने सांगितल्याप्रमाणे भारतीय लष्करामध्ये सुरुवातीला कूर्ग रेजिमेंट होती.
देखण्या रेखीव मुलींबद्दल मी देखील पुष्कळ ऐकलं होतं पण त्या ऐकीव माहीतीला दुजोरा मिळेल असा भरघोस पुरावा काही बघायला मिळाला नाही.
आपण कूर्गला जाऊन आलेले दिसता. बरीच माहीती आहे आपल्याकडे. अर्थात त्यामुळे माझी स्म्रुती देखील ताजी झाली कूर्ग च्या या सगळ्या खासियतींबद्दल. मनःपूर्वक धन्यवाद.
स्थानिक खाद्यप्रकारांबद्दल म्हणाल तर संपूर्ण आठवडा न्याहारी, दुपारचे आणि रात्रीचे जेवण यात इतक्या विविध प्रांतातील खाद्यप्रकार बुफे मध्ये मिळतात की काही विचारू नका. शाकाहारी आणि मांसाहारी दोन्ही. त्यात विशेषकरून आठवते स्थानिक पद्धतीने केलेले चिकन आणि मटण. मत्स्याहार देखील ऊत्क्रुष्ट होता. अर्थात आम्ही आमची सगळी जेवणं रिसॉर्टलाच घेतली होती.
जनरल करिअप्पा व थिमय्या ही दोन नावे तिथे गेल्यावर निश्चितच ऐकायला मिळतात. कूर्ग ही लढवय्यांची भूमी मानली जाते. आमच्या गाईड ने सांगितल्याप्रमाणे भारतीय लष्करामध्ये सुरुवातीला कूर्ग रेजिमेंट होती.
देखण्या रेखीव मुलींबद्दल मी देखील पुष्कळ ऐकलं होतं पण त्या ऐकीव माहीतीला दुजोरा मिळेल असा भरघोस पुरावा काही बघायला मिळाला नाही.
आपण कूर्गला जाऊन आलेले दिसता. बरीच माहीती आहे आपल्याकडे. अर्थात त्यामुळे माझी स्म्रुती देखील ताजी झाली कूर्ग च्या या सगळ्या खासियतींबद्दल. मनःपूर्वक धन्यवाद.
निसर्गधाम. मडिकेरी गावापासून साधारण ४०-४२ कि.मी. अंतरावर एका नदीच्या प्रवाहात बनवलेले हे एक मानवनिर्मित बेट आहे. वेगवेगळ्या वनस्पती, फुले बघता येतात. आमच्या रिसॉर्टच्या बसने आम्ही साधारण एक दीड तासात आमच्या ईच्छित स्थळी पोचलो. निसर्गधाम मध्ये प्रवेश करायला एक सुरेख पूल होता.
त्या पुलावरून भवताली सगळीकडे दिसत होती हिरवाई.
समोर दिसत होता जीर्ण झालेला जुना पूल. हा वापरासाठी बंद आहे. पण त्याकडे बघून वाटले याच्या वरून जायला अधिक मजा आली असती.
पुढे गेल्यावर दिसली वेगवेगळी फुले आणि एक नेहमी दिसणारे फुलपाखरू.
निसर्गधाम बघून झाल्यावर आम्ही निघालो Nyingmapa Monastery कडे. ही भारतातील दुसरी सर्वात मोठी Monastery आहे. जवळ्पास ५००० ते ६००० तिबेटी भिक्षू राहतात. तिबेटी धर्मस्थळांची स्वच्छता, शांतता, बुद्धाच्या सुरेख मूर्ती, सोनेरी लाल रंगसंगती ही सगळी वैशिष्ट्ये येथे देखील बघायला मिळतात.
Nyingmapa Monastery चे प्रवेशद्वार आणि कळस -
आवारात असलेले Golden Temple आणि त्यातील बुद्धमूर्ती. ही मूर्ती संपूर्ण सोन्याच्या पत्र्याने मढवलेली आहे आणि तिची ऊंची आहे ६० फुट. बाजूलाच आहेत त्याच्या दोन शिष्यांच्या मूर्ती ज्या ५० फुट ऊंचीच्या आहेत.
एक विलक्षण शांती अनुभवून आम्ही त्या तिबेटी धर्मस्थळातून बाहेर पडलो आणि परत रिसॉर्टच्या दिशेने निघालो. पुन्हा एकदा हिरव्या रंगाच्या छटांची रंगपंचमी सुरू झाली.
अगदी मनःपूत हिरवाई बघायला मिळाली होती आम्हाला. नंतरच्या दिवशी म्हणजे १९ ऑगस्टला आम्ही म्हैसूरला जाऊन तेथील राजवाडा आणि प्राणिसंग्रहालय बघून आलो. वीस तारखेचा दिवस रिसॉर्टवर आराम केला आणि बघता बघता परत जायचा दिवस ऊजाडला. आणि सामान घेऊन निघताना आमच्या रूमच्या बाहेरच दिसले "Atlas Moth".
ही Moth ची जगातील सगळ्यात मोठी प्रजाती आहे. आम्हाला दिसलेल्या Atlas Moth चा wing span होता जवळपास १५ सें.मी. त्याचा आकार, पंखांवरची नक्षी, वरच्या पंखांवरची अगदी सारखी असलेली सापाची तोंडे. निसर्ग अगाध आणि अफाट आहे हेच खरं. अधिक माहीती या दुव्यावरती.
/url?sa=t&rct=j&q=atlas+moth&source=web&cd=1&ved=0CDgQFjAA&url=http%3A%2F%2Fen.wikipedia.org%2Fwiki%2FAttacus_atlas&ei=2xJNT7raKMSmrAfV85S4Dw&usg=AFQjCNGzwzhe-B3IOwDMV6W8AQXL8YUvJg&sig2=Q5m_UupjyJMgPTxuvfCFyw
कूर्गची ही parting gift कायमची अंतःकरणावर कोरून आम्ही हिरवाईला निरोप देत परतीच्या प्रवासाला लागलो .
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.