निळकंठेश्वर सहल भाग-१
ग्रीटिंग.... एका रविवारी, आमचे कुटुंब पुण्याच्या आसपास वीकेंड ट्रिप शोधत होते आणि अचानक आम्हाला पुण्याजवळ निळकंठेश्वर मंदिर सापडले. ते खडकवासला, पानशेत आणि वरसगाव या तीन धरणांच्या मध्ये आहे . निळकंटेश्वर मंदिराच्या माथ्यावरून ही तिन्ही धरणे दिसतात. अतिशय उत्कृष्ट दृश्य. मला नेहमी पुण्याजवळच्या अशा ठिकाणी एक दिवस पळून जायचे होते. निळकंटेश्वर मंदिरात जाण्यासाठी अनेक मार्ग आहेत. पुण्याहून
एक मार्ग आहे तुम्हाला खडकवासला चौपाटीवर यावे लागेल मग NDA गेट मागवा मग
तुम्ही splendor country ला पोहोचाल मग जांबळी गाव विचारा मग उजवीकडे वळण
घेऊन निळकंठेश्वरला जा. त्यानंतर निळकंठेश्वराच्या डोंगरमाथ्यापर्यंत चालत जावे लागते. तो तुमच्या आरोग्यासाठी चांगला व्यायाम आहे. पुण्याहून नीळकंठेश्वर सहलीचा मार्ग नीलकंठेश्वराच्या आजूबाजूची दृश्ये इतकी उत्कृष्ट आहेत की, सर्व फोटो अपलोड करणे मला जमत नाही. म्हणून मी नीलकंटेश्वराचे तपशील जाणून घेण्यासाठी या ब्लॉग पोस्टचे चार भाग केले आहेत.
या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट
पानशेत धरणाजवळील क्लाउड 9 फार्म हाऊस हे पुणे आणि मुंबईजवळील एक दिवसीय पिकनिकचे सर्वोत्तम ठिकाण आहे. हे पुण्यापासून सुमारे 60 किमी अंतरावर आहे. हे 3 एकर पेक्षा जास्त जमिनीवर पसरलेले आहे आणि ही मालमत्ता पानशेत धरणाच्या पाण्याला स्पर्श करणारी आहे. खाली एक दिवसाच्या पिकनिक दरम्यान तुम्ही आनंद घेऊ शकता अशा क्रियाकलाप आहेत. 1. बॅडमिंटन 2. फुटबॉल 3. तलावाच्या बाजूला पोहणे 4. कॅरम 5. बुद्धिबळ 6. ट्रेकिंग 7. मुलांचे खेळाचे क्षेत्र 8. पार्टी लॉन 9. म्युझिक सिस्टीम 10. टेबल टेनिस भेट दिलेल्या लोकांच्या मते, हे जवळचे सर्वोत्तम पिकनिक स्पॉट आहे. पुणे. तसेच दर प्रत्येक व्यक्तीला परवडणारे आहेत. एका दिवसाच्या पॅकेजची किंमत रु. 600/- प्रति व्यक्ती आणि त्यात सकाळचा चहा + नाश्ता + दुपारचे जेवण + संध्याकाळचा चहा आणि नाश्ता + आपण वरील सुविधा वापरू शकता. रु. 100/- मांसाहारी जेवणासाठी अतिरिक्त. बुकिंगसाठी कृपया श्रीमती सोनाली - 9552539132 वर कॉल करा. तसेच, येथे राहण्याचे पॅकेज उपलब्ध आहेत. 1. फार्म हाऊस रूम स्टे पॅकेज - रु. 1300/- प्रति व्यक्ती 2. शयनगृहात राहण्याचे पॅकेज- रु. 1200/- प्रति व्यक्ती 3. तंबूत राहण्याचे पॅकेज- रु. 1200/- प्रति
नमस्कार..... मला वाटतं प्रत्येक व्यक्तीला कृषी पर्यटन चांगलं माहीत आहे. काल मी पुणे-नगर रस्त्यावरील मोराची चिंचोली येथील जय मल्हार कृषी पर्यटनाला भेट दिली. ते पुण्यापासून ५५ किमी अंतरावर आहे. मोराची चिंचोली म्हणजे मोराचे अभयारण्य. कॉलेज ग्रुप्स, शालेय पिकनिक आणि कुटुंबांसाठी पुण्याभोवती एक दिवसाच्या सहलीसाठी हे एक आदर्श ठिकाण आहे. या जागेला मयूरबाग असेही म्हणतात. 1. एक दिवसाचे पॅकेज - रु. 500/- प्रति डोके. त्यात चहा, नाश्ता, दुपारचे जेवण, चहा यांचा समावेश होतो. मुलाला रु. ३५०/- २. मुक्काम पॅकेज - रु. 1200/- स्टँडर्ड रूममध्ये प्रति डोके आणि रु. कॉटेजसाठी 1600/- यामध्ये चहा, नाश्ता, दुपारचे जेवण, रात्रीचे जेवण आणि दुसऱ्या दिवशीचा चहा, नाश्ता आणि वेळ सकाळी 9 ते सकाळी 9 आहे 3. शाळेच्या पिकनिकचे दर रु. 300/- प्रति डोके यामध्ये नाश्ता, दुपारचे जेवण, बैलगाडी राइड आणि टॅक्टर राईडचा समावेश आहे. इयत्ता 5वी ते 10वी साठी हुरडा रु. अतिरिक्त किमतीत उपलब्ध आहे. 150/- प्रति व्यक्ती बुकिंगसाठी श्रीमती प्रिया - 88888-11773 वर कॉल करा किंवा मिस्ड कॉल द्या - 9595000600 Mayu येथे क्रियाकलाप
क्लाउड 9 फार्म हाऊस पुण्याजवळ पानशेत धरणाच्या बॅकवॉटर येथे आहे. पुण्यापासून ते 60 किमी अंतरावर आहे. या फार्म हाऊसमध्ये चार वॉटर फेसिंग मास्टर बेड रूम, एक कॉमन हॉल आणि एक मोठा रिक्रिएशन हॉल आहे ज्यामध्ये एका वेळी जवळपास 50 लोक राहू शकतात. कॉमन टीव्ही आहे तिथे हॉल आहे आणि खाली तुम्ही तिथे खेळू शकता अशा ॲक्टिव्हिटी आहेत. इनडोअर ॲक्टिव्हिटी- 1. टेबल टेनिस 2. कॅरम 3. बुद्धिबळ आउटडोअर ॲक्टिव्हिटी- 1.बॅडमिंटन 2.फुटबॉल 3. तलावात पोहणे 4. ट्रेकिंग वरील उपक्रमांव्यतिरिक्त तुम्ही पक्षी निरीक्षण आणि मासेमारी करू शकता........ .तसेच, क्लाउड 9 फार्म हाऊसच्या वाटेवर एक पानशेत बोटिंग क्लब आहे जिथे तुम्ही बोटिंग आणि साहसी क्रियाकलाप करू शकता...दुसरं काय..तुम्ही तुमचा दिवस खऱ्या अर्थाने एन्जॉय करू शकता... खाली फार्म हाऊसचे पॅकेज दिले आहेत. दिवसाची सहल - १. शाकाहारी - रु. ७००/- प्रति व्यक्ती २. मांसाहारी- रु. 800/- प्रति व्यक्ती एका दिवसाच्या पॅकेजमध्ये सकाळचा चहा, नाश्ता, दुपारचे जेवण आणि संध्याकाळच्या चहाचा समावेश आहे. स्टे पॅकेज- 1. व्हेज - रु. 1400/- प्रति
पुण्याजवळील सर्वोत्तम वन डे पिकनिक स्पॉट- रु. 600/- प्रति व्यक्ती
पानशेत धरणाजवळील क्लाउड 9 फार्म हाऊस हे पुणे आणि मुंबईजवळील एक दिवसीय पिकनिकचे सर्वोत्तम ठिकाण आहे. हे पुण्यापासून सुमारे 60 किमी अंतरावर आहे. हे 3 एकर पेक्षा जास्त जमिनीवर पसरलेले आहे आणि ही मालमत्ता पानशेत धरणाच्या पाण्याला स्पर्श करणारी आहे.
खाली एक दिवसाच्या पिकनिक दरम्यान तुम्ही आनंद घेऊ शकता अशा क्रियाकलाप आहेत.
1. बॅडमिंटन
2. फुटबॉल
3. तलावाच्या बाजूला पोहणे
4. कॅरम
5. बुद्धिबळ
6. ट्रेकिंग
7. मुलांचे खेळाचे क्षेत्र
8. पार्टी लॉन
9. म्युझिक सिस्टीम
10. टेबल टेनिस
भेट दिलेल्या लोकांच्या मते, हे जवळचे सर्वोत्तम पिकनिक स्पॉट आहे. पुणे. तसेच दर प्रत्येक व्यक्तीला परवडणारे आहेत.
एका दिवसाच्या पॅकेजची किंमत रु. 600/- प्रति व्यक्ती आणि त्यात सकाळचा चहा + नाश्ता + दुपारचे जेवण + संध्याकाळचा चहा आणि नाश्ता + आपण वरील सुविधा वापरू शकता.
रु. 100/- मांसाहारी जेवणासाठी अतिरिक्त.
बुकिंगसाठी कृपया श्रीमती सोनाली - 9552539132
वर कॉल करा . तसेच, येथे राहण्याचे पॅकेज उपलब्ध आहेत.
1. फार्म हाऊस रूम स्टे पॅकेज - रु. 1300/- प्रति व्यक्ती
2. शयनगृहात राहण्याचे पॅकेज- रु. 1200/- प्रति व्यक्ती
3. तंबूत राहण्याचे पॅकेज- रु. 1200/- प्रति व्यक्ती
4. जोडप्यासाठी राहण्याचे पॅकेज- रु. 1500/- प्रति व्यक्ती
मुक्कामादरम्यान तुम्ही Barbeque आणि कॅम्प फायरचा आनंद घेऊ शकता.
कृपया पुण्याच्या आसपासच्या ठिकाणांबद्दल अधिक माहिती मिळवण्यासाठी टिप्पण्या लिहा आणि ही माहिती तुमच्या प्रियजनांसोबत शेअर करा. टिप्पण्या Commentluv सह एकत्रित केल्या आहेत. तुम्हाला पोस्ट "लाइक" असल्यास उजव्या बाजूला असलेल्या वेबसाइटवरील "फेसबुक लाईक" बटणावर क्लिक करून दररोज तपशीलवार मोफत पोस्टिंग मिळवा. तसेच तुम्ही google+ चे सदस्यत्व घेऊ शकता, मोफत ई-मेल सदस्यता...
या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट
नमस्कार..... मला वाटतं प्रत्येक व्यक्तीला कृषी पर्यटन चांगलं माहीत आहे. काल मी पुणे-नगर रस्त्यावरील मोराची चिंचोली येथील जय मल्हार कृषी पर्यटनाला भेट दिली. ते पुण्यापासून ५५ किमी अंतरावर आहे. मोराची चिंचोली म्हणजे मोराचे अभयारण्य. कॉलेज ग्रुप्स, शालेय पिकनिक आणि कुटुंबांसाठी पुण्याभोवती एक दिवसाच्या सहलीसाठी हे एक आदर्श ठिकाण आहे. या जागेला मयूरबाग असेही म्हणतात. 1. एक दिवसाचे पॅकेज - रु. 500/- प्रति डोके. त्यात चहा, नाश्ता, दुपारचे जेवण, चहा यांचा समावेश होतो. मुलाला रु. ३५०/- २. मुक्काम पॅकेज - रु. 1200/- स्टँडर्ड रूममध्ये प्रति डोके आणि रु. कॉटेजसाठी 1600/- यामध्ये चहा, नाश्ता, दुपारचे जेवण, रात्रीचे जेवण आणि दुसऱ्या दिवशीचा चहा, नाश्ता आणि वेळ सकाळी 9 ते सकाळी 9 आहे 3. शाळेच्या पिकनिकचे दर रु. 300/- प्रति डोके यामध्ये नाश्ता, दुपारचे जेवण, बैलगाडी राइड आणि टॅक्टर राईडचा समावेश आहे. इयत्ता 5वी ते 10वी साठी हुरडा रु. अतिरिक्त किमतीत उपलब्ध आहे. 150/- प्रति व्यक्ती बुकिंगसाठी श्रीमती प्रिया - 88888-11773 वर कॉल करा किंवा मिस्ड कॉल द्या - 9595000600 Mayu येथे क्रियाकलाप
क्लाउड 9 फार्म हाऊस पुण्याजवळ पानशेत धरणाच्या बॅकवॉटर येथे आहे. पुण्यापासून ते 60 किमी अंतरावर आहे. या फार्म हाऊसमध्ये चार वॉटर फेसिंग मास्टर बेड रूम, एक कॉमन हॉल आणि एक मोठा रिक्रिएशन हॉल आहे ज्यामध्ये एका वेळी जवळपास 50 लोक राहू शकतात. कॉमन टीव्ही आहे तिथे हॉल आहे आणि खाली तुम्ही तिथे खेळू शकता अशा ॲक्टिव्हिटी आहेत. इनडोअर ॲक्टिव्हिटी- 1. टेबल टेनिस 2. कॅरम 3. बुद्धिबळ आउटडोअर ॲक्टिव्हिटी- 1.बॅडमिंटन 2.फुटबॉल 3. तलावात पोहणे 4. ट्रेकिंग वरील उपक्रमांव्यतिरिक्त तुम्ही पक्षी निरीक्षण आणि मासेमारी करू शकता........ .तसेच, क्लाउड 9 फार्म हाऊसच्या वाटेवर एक पानशेत बोटिंग क्लब आहे जिथे तुम्ही बोटिंग आणि साहसी क्रियाकलाप करू शकता...दुसरं काय..तुम्ही तुमचा दिवस खऱ्या अर्थाने एन्जॉय करू शकता... खाली फार्म हाऊसचे पॅकेज दिले आहेत. दिवसाची सहल - १. शाकाहारी - रु. ७००/- प्रति व्यक्ती २. मांसाहारी- रु. 800/- प्रति व्यक्ती एका दिवसाच्या पॅकेजमध्ये सकाळचा चहा, नाश्ता, दुपारचे जेवण आणि संध्याकाळच्या चहाचा समावेश आहे. स्टे पॅकेज- 1. व्हेज - रु. 1400/- प्रति
आगा खान पॅलेस येथील कस्तुरबा गांधी स्मारक – पुणे आणि मुंबई जवळील ठिकाणे
आगा खान पॅलेस, ज्याला गांधी राष्ट्रीय स्मारक म्हणूनही ओळखले जाते, एका वर्षाहून अधिक काळ भेट देण्याच्या ठिकाणांच्या यादीत होते, परंतु आमच्या घराच्या जवळ असण्याचा अर्थ असा होतो की आम्ही नेहमी नंतरच्या तारखेसाठी ते पुढे ढकलले. शेवटी, योगायोगाने आम्ही 2 ऑक्टोबर रोजी त्या ठिकाणी गेलो. आगा खान राजवाड्याला आपल्या स्वातंत्र्य चळवळीत महत्त्वाचे स्थान आहे. भारत छोडो आंदोलन सुरू झाल्यानंतर, गांधी, त्यांच्या पत्नी कस्तुरबा आणि गांधींचे सचिव महादेवभाई देसाई सुमारे 2 वर्षे आगा खान राजवाड्यात नजरकैदेत होते.
दोन वर्षात गांधी आणि त्यांच्या पत्नी ज्या खोल्यांमध्ये राहिल्या त्या खोल्यांचे संग्रहालयात रूपांतर करण्यात आले आहे. गांधींनी वापरलेले अनेक लेख प्रदर्शनात आहेत. तसेच, त्यावेळी काढलेली अनेक दुर्मिळ छायाचित्रे प्रदर्शनात ठेवण्यात आली आहेत.
2 ऑक्टोबरचा दिवस असल्याने अनेक शाळांनी आपल्या विद्यार्थ्यांना या ठिकाणी फेरफटका मारला होता. या सोहळ्यासाठी खोल्या आणि बागा सजवण्यात आल्या होत्या.
ते येथे असताना 2 वर्षात कस्तुरबांनी अखेरचा श्वास घेतला. कस्तुरबा गांधी यांच्या राजवाड्याच्या शेजारी एक छोटी समाधीही बनवण्यात आली आहे.
Btw, खालील व्यक्ती इमाम सुलतान मुहम्मद शाह आगा खान तिसरा आहे. त्यांनीच १८९२ मध्ये आगा खान पॅलेस बांधला होता
मेघ 9 - फार्म हाऊस, पानशेत
क्लाउड 9 फार्म हाऊस पुण्याजवळ पानशेत धरणाच्या बॅकवॉटर येथे आहे . पुण्यापासून ते 60 किमी अंतरावर आहे. या फार्म हाऊसमध्ये चार वॉटर फेसिंग मास्टर बेड रूम, एक कॉमन हॉल आणि एक मोठा रिक्रिएशन हॉल आहे ज्यामध्ये एका वेळी जवळपास 50 लोक राहू शकतात. कॉमन टीव्ही आहे तिथे हॉल आहे आणि खाली तुम्ही तिथे खेळू शकता अशा ॲक्टिव्हिटी आहेत.
इनडोअर ॲक्टिव्हिटी-
1. टेबल टेनिस
2. कॅरम
3. बुद्धिबळ
मैदानी उपक्रम-
1.बॅडमिंटन
2.फुटबॉल
3. तलावात पोहणे
4. ट्रेकिंग
वरील उपक्रमांव्यतिरिक्त तुम्ही पक्षी निरीक्षण आणि मासेमारी करू शकता.........तसेच, क्लाउड 9 फार्म हाऊसच्या वाटेवर पानशेत बोटिंग क्लब आहे जिथे तुम्ही बोटिंग आणि साहसी उपक्रम करू शकता...दुसरं काय? ..तुम्ही तुमचा दिवस खऱ्या अर्थाने एन्जॉय करू शकता...
खाली फार्म हाऊसचे पॅकेज दिले आहेत
एक दिवसाची सहल -
१. शाकाहारी - रु. ७००/- प्रति व्यक्ती
२. मांसाहारी- रु. 800/- प्रति व्यक्ती
एका दिवसाच्या पॅकेजमध्ये सकाळचा चहा, नाश्ता, दुपारचे जेवण आणि संध्याकाळच्या चहाचा समावेश आहे.
स्टे पॅकेज-
1. व्हेज - रु. 1400/- प्रति व्यक्ती
2. मांसाहारी - रु. 1500/- प्रति व्यक्ती
जोडप्यासाठी पॅकेज
व्हेज/मांसाहारी- रु. 1500/- प्रति व्यक्ती
मुक्कामाच्या पॅकेजमध्ये अमर्यादित दुपारचे जेवण, संध्याकाळचा चहा + नाश्ता, रात्रीचे जेवण आणि दुसऱ्या दिवशी सकाळचा चहा आणि मुक्कामासोबत नाश्ता यांचा समावेश आहे.
वरील व्यतिरिक्त तुम्ही एका दिवसात साहसी क्रियाकलाप जोडू शकता आणि रु.च्या नाममात्र किमतीत मुक्काम पॅकेज करू शकता. 1200/- प्रति व्यक्ती आणि त्यात व्हॅली क्रॉसिंग, बर्मा ब्रिज, तिरंदाजी, रायफल शूटिंग, 12 अडथळे क्रियाकलाप आणि लाईफ जॅकेटसह धरणात पोहणे समाविष्ट आहे.
बुकिंगसाठी कृपया श्रीमती सोनाली यांना कॉल करा -9552539132
कृपया पुण्याच्या आसपासच्या ठिकाणांबद्दल अधिक माहिती मिळवण्यासाठी टिप्पण्या लिहा आणि ही माहिती तुमच्या प्रियजनांसोबत शेअर करा. टिप्पण्या Commentluv सह एकत्रित केल्या आहेत. तुम्हाला पोस्ट "लाइक" असल्यास उजव्या बाजूला असलेल्या वेबसाइटवरील "फेसबुक लाईक" बटणावर क्लिक करून दररोज तपशीलवार मोफत पोस्टिंग मिळवा. तसेच तुम्ही google+ चे सदस्यत्व घेऊ शकता, मोफत ई-मेल सदस्यता...
या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट
पानशेत धरणाजवळील क्लाउड 9 फार्म हाऊस हे पुणे आणि मुंबईजवळील एक दिवसीय पिकनिकचे सर्वोत्तम ठिकाण आहे. हे पुण्यापासून सुमारे 60 किमी अंतरावर आहे. हे 3 एकर पेक्षा जास्त जमिनीवर पसरलेले आहे आणि ही मालमत्ता पानशेत धरणाच्या पाण्याला स्पर्श करणारी आहे. खाली एक दिवसाच्या पिकनिक दरम्यान तुम्ही आनंद घेऊ शकता अशा क्रियाकलाप आहेत. 1. बॅडमिंटन 2. फुटबॉल 3. तलावाच्या बाजूला पोहणे 4. कॅरम 5. बुद्धिबळ 6. ट्रेकिंग 7. मुलांचे खेळाचे क्षेत्र 8. पार्टी लॉन 9. म्युझिक सिस्टीम 10. टेबल टेनिस भेट दिलेल्या लोकांच्या मते, हे जवळचे सर्वोत्तम पिकनिक स्पॉट आहे. पुणे. तसेच दर प्रत्येक व्यक्तीला परवडणारे आहेत. एका दिवसाच्या पॅकेजची किंमत रु. 600/- प्रति व्यक्ती आणि त्यात सकाळचा चहा + नाश्ता + दुपारचे जेवण + संध्याकाळचा चहा आणि नाश्ता + आपण वरील सुविधा वापरू शकता. रु. 100/- मांसाहारी जेवणासाठी अतिरिक्त. बुकिंगसाठी कृपया श्रीमती सोनाली - 9552539132 वर कॉल करा. तसेच, येथे राहण्याचे पॅकेज उपलब्ध आहेत. 1. फार्म हाऊस रूम स्टे पॅकेज - रु. 1300/- प्रति व्यक्ती 2. शयनगृहात राहण्याचे पॅकेज- रु. 1200/- प्रति व्यक्ती 3. तंबूत राहण्याचे पॅकेज- रु. 1200/- प्रति
नमस्कार..... मला वाटतं प्रत्येक व्यक्तीला कृषी पर्यटन चांगलं माहीत आहे. काल मी पुणे-नगर रस्त्यावरील मोराची चिंचोली येथील जय मल्हार कृषी पर्यटनाला भेट दिली. ते पुण्यापासून ५५ किमी अंतरावर आहे. मोराची चिंचोली म्हणजे मोराचे अभयारण्य. कॉलेज ग्रुप्स, शालेय पिकनिक आणि कुटुंबांसाठी पुण्याभोवती एक दिवसाच्या सहलीसाठी हे एक आदर्श ठिकाण आहे. या जागेला मयूरबाग असेही म्हणतात. 1. एक दिवसाचे पॅकेज - रु. 500/- प्रति डोके. त्यात चहा, नाश्ता, दुपारचे जेवण, चहा यांचा समावेश होतो. मुलाला रु. ३५०/- २. मुक्काम पॅकेज - रु. 1200/- स्टँडर्ड रूममध्ये प्रति डोके आणि रु. कॉटेजसाठी 1600/- यामध्ये चहा, नाश्ता, दुपारचे जेवण, रात्रीचे जेवण आणि दुसऱ्या दिवशीचा चहा, नाश्ता आणि वेळ सकाळी 9 ते सकाळी 9 आहे 3. शाळेच्या पिकनिकचे दर रु. 300/- प्रति डोके यामध्ये नाश्ता, दुपारचे जेवण, बैलगाडी राइड आणि टॅक्टर राईडचा समावेश आहे. इयत्ता 5वी ते 10वी साठी हुरडा रु. अतिरिक्त किमतीत उपलब्ध आहे. 150/- प्रति व्यक्ती बुकिंगसाठी श्रीमती प्रिया - 88888-11773 वर कॉल करा किंवा मिस्ड कॉल द्या - 9595000600 Mayu येथे क्रियाकलाप
हडशी मंदिर – पांडुरंग क्षेत्र, सत्य साई ट्रस्ट – पुणे आणि मुंबई जवळील ठिकाणे
तरुण आणि वृद्ध दोघांसाठी एक स्वर्गीय स्थान. तरुण दृश्यांचा आनंद लुटत असताना, वृद्ध लोक मंदिराच्या शांततेत आराम करू शकतात. तुम्हाला एखादे शांत आणि स्वच्छ मंदिर सापडेल असे नाही, पण हे नक्कीच एक आहे. हडशी मंदिरातील हे मंदिर सत्य साई ट्रस्टद्वारे चालवले जाते आणि त्यात पांडुरंग (कृष्ण) आणि दोन्ही साईबाबांच्या मूर्ती आहेत. ते शिर्डी मंदिरातल्या आरत्याही करतात.
एका ब्लॉगवर या मंदिराचा फोटो पाहिला. फोटो आणि स्थानावर एक नजर टाकल्याने मला तिथे जाण्याची खात्री पटली आणि मी निराश झालो नाही. मी आधीच दोनदा तिथे गेलो आहे. एका प्रसंगी तो वेड्यासारखा कोसळत होता आणि दुसऱ्या वेळी तो कोरडा मान्सूनचा दिवस होता. अभ्यागतांना बाहेर फिरायला घेऊन जाण्यासाठी जागा शोधत असलेल्या कोणालाही मी या ठिकाणाची शिफारस करेन.
पुण्याहून हडशी मंदिरात कसे जायचे: गुगल मॅप्स हडशी किंवा हडशी मंदिर ओळखत नाही. तुम्हाला चांदणी चौक, नंतर पिरंगुट, नंतर पौड –> ताम्हिणी/मुळशीच्या दिशेने जावे लागेल. पौड मध्ये, बस स्टँड नंतर उजवे वळण घ्या. यानंतर. पवना धरण/तिकोना कडे सरळ चालत राहा, मग तुम्हाला सूचनाफलक दिसू लागतील. सुमारे 15 किमी नंतर एका फाट्यावर, डावीकडे जाणारा रस्ता हडशी मंदिर अशी कमानीने चिन्हांकित केला जाईल. हे चुकवण्यासाठी तुम्ही खरोखर प्रतिभावान असणे आवश्यक आहे. मग, अरुंद रस्ता एका छोट्या टेकडीवर चढून मंदिराच्या पार्किंगकडे जातो.
मंदिराच्या पहिल्या मजल्यावर पांडुरंग मंदिर आहे तर तळमजल्यावर दोन्ही साईबाबा आहेत. स्वर्गीय सत्य साई बाबा यांनी 2009 मध्ये या ठिकाणी भेट दिली होती (आश्चर्य वाटते की मी याबद्दल कोणत्याही वर्तमानपत्रात वाचले नाही) आणि भिंतीवरील फोटो मंदिराच्या लॉनवर हजारो अनुयायी प्रवचन ऐकत असल्याचे दर्शविते.
आणखी एक आकर्षण म्हणजे उत्तम कॅन्टीन. त्यांच्याकडे पोहे, साबुदाण्याची खिचडी, पकोडे, भेळ आणि बरेच काही होते. गरमागरम पकोडे फक्त रविवारीच बनतात हे माझ्या दुसऱ्या ट्रिपमधून कळलं! म्हणून, ज्यांना धार्मिक प्रवृत्ती नाही त्यांच्यासाठी, जे आहेत त्यांना पुढच्या पायरीवर सोडा आणि कॅन्टीनमध्ये जा.
आम्ही दुपारचे जेवण देखील पॅक केले होते आणि ते एका ओढ्याजवळच्या टेकडीवरून खाली उतरले होते. सूर्य ढगांशी लपाछपी खेळत असलेली एक सुंदर संध्याकाळ होती. मग, तुंग किल्ला आणि बॅकवॉटर पाहण्यासाठी आम्ही पवना धरणापर्यंत सर्व मार्ग काढला आणि त्याच मार्गाने परत पुण्याला आलो. जर तुमच्याकडे काही तास असतील आणि जाण्यासाठी ठिकाण हवे असेल तर हे एक उत्कृष्ट गंतव्यस्थान बनवेल.
मोराची चिंचोली- जय मल्हार कृषी पर्यटन पुणे
शुभेच्छा.....
माझ्या मते प्रत्येक व्यक्तीला कृषी पर्यटन चांगलेच माहीत आहे. काल मी पुणे-नगर रस्त्यावरील मोराची चिंचोली येथील जय मल्हार कृषी पर्यटनाला भेट दिली. ते पुण्यापासून ५५ किमी अंतरावर आहे.
मोराची चिंचोली म्हणजे मोराचे अभयारण्य. कॉलेज ग्रुप्स, शालेय पिकनिक आणि कुटुंबांसाठी पुण्याभोवती एक दिवसाच्या सहलीसाठी हे एक आदर्श ठिकाण आहे. या जागेला मयूरबाग असेही म्हणतात.
1. एक दिवसाचे पॅकेज - रु. 500/- प्रति डोके.
त्यात चहा, नाश्ता, दुपारचे जेवण, चहा यांचा समावेश होतो.
मुलाला रु. ३५०/-
2. मुक्काम पॅकेज - रु. 1200/- स्टँडर्ड रूममध्ये प्रति डोके आणि रु. कॉटेजसाठी 1600/-
त्यात चहा, नाश्ता, दुपारचे जेवण, रात्रीचे जेवण आणि दुसऱ्या दिवशीचा चहा, नाश्ता आणि वेळ सकाळी ९ ते ९.
3. शाळेच्या सहलीचे दर रु. 300/- प्रति डोके
यात नाश्ता, दुपारचे जेवण, बैलगाडी राइड आणि टॅक्टर राईडचा समावेश आहे.
इयत्ता 5वी ते 10वी साठी
हुरडा १०० रुपये जादा दराने उपलब्ध आहे. 150/- प्रति व्यक्ती
बुकिंगसाठी श्रीमती प्रिया - 88888-11773 वर कॉल करा किंवा मिस्ड कॉल द्या - 9595000600
मयूर बाग येथील उपक्रमांमध्ये बैलगाडीची सवारी, ट्रॅक्टरची सवारी, घोडेस्वारी आणि उंटाची सवारी यांचा समावेश होतो.
अभ्यागत ग्रामीण जीवनपद्धतीची चांगली समज मिळवण्यासाठी गावातील प्रेक्षणीय स्थळांच्या सहलीसाठी देखील जाऊ शकतात. अभ्यागत गावकऱ्यांना भेटू शकतील आणि पंचायती राज व्यवस्थेचा मुख्य भाग असलेल्या ग्रामपंचायतीच्या कामकाजाची अधिक चांगली माहिती घेऊ शकतील. स्थानिक गावातील शाळा बघा, तेथील शाळकरी मुलांशी संवाद साधा, मुलांशी बोला आणि त्यांचे जीवनमान जाणून घ्या; शहरी मित्रांकडून त्यांच्या अपेक्षा समजून घ्या.
सर्व क्रियाकलाप प्रदूषण आणि ध्वनीमुक्त वातावरणात आहेत आणि सामान्यतः आरोग्यदायी आणि आरोग्यास प्रोत्साहन देणारे वातावरण आहे. संलग्न स्नानगृहांसह 10 भाड्याच्या खोली आहेत.
यात खालील सुविधा देखील आहेत -
- कॅम्पिंग आणि तंबू सुविधा - जर तुम्हाला घराबाहेर राहण्याचे आश्चर्य अनुभवायचे असेल तर तुम्ही तंबूत राहू शकता
- जिम्नॅशियम - त्या नसलेल्या स्नायूंना कसरत करण्यासाठी, व्यायामशाळेच्या सुविधा वापरण्यासाठी आणि ग्रामीण वर्कआउट्ससह
- योग/ध्यान क्षेत्र – मनःशांती मिळवण्यासाठी
- मैदानी व्यायाम क्षेत्र – शुद्ध वातावरणात व्यायाम करण्यासाठी नियुक्त केलेले क्षेत्र
- इनडोअर गेम्स – कॅरम, टेबल टेनिस इत्यादि आरामात जलद खेळासाठी उपलब्ध करून दिले आहेत
- मैदानी खेळ – मुलांसाठी खेळाचे मैदान आणि तणाव दूर करण्यासाठी इतर खेळ
- जॉगिंग ट्रॅक/चालण्याचे मार्ग – तुमचा दिवस उजळण्यासाठी पहाटेच्या ताजेतवाने जॉग करा
- त्यात फळबागा - आंबा, केळी आणि कस्टर्ड सफरचंद देखील समाविष्ट आहेत.
- शेतातील सवारी - ट्रॅक्टर, बैलगाडी, घोडा आणि उंट. ग्रामीण वाहतुकीचा प्रथम अनुभव घ्या
- शेती अवजारांचे संग्रहालय - शेती अवजारे त्यांचे विविध उपयोग समजून घेण्यासाठी प्रदर्शित केले जातात
- पक्षीनिरीक्षण - प्राचीन वातावरणात पक्षीजीवनाच्या अनेक प्रकारांचे स्वागत आहे जे तुम्हाला पाहण्याचा आनंद घेऊ शकतात
- पतंग उडवणे - पतंग उडवण्याच्या रोमांचक खेळाची एक फेरी मागवा, तुमचे बालपण पुन्हा जगा
- चिल्ड्रन पार्क - स्लाइड्स, स्विंग्स, ट्री स्विंग्स
- ग्रामीण खेळ - गिली दांडा किंवा संगमरवरी एक फेरी खेळा, ग्रामीण खेळ ज्याबद्दल तुम्ही फक्त वाचले होते
- कंदील रात्री - जर तुम्ही रात्री परत राहिलात तर कंदील (कंदील) च्या मंद दिव्याखाली ग्रामीण संध्याकाळच्या शांततेचा आनंद घ्या.
- पशुपालन - मेंढ्या, शेळ्या आणि गुरेढोरे. गायी आणि शेळ्यांचे दूध कसे काढले जाते ते पहा
- कुक्कुटपालन - कोंबड्यांचे कार्य पाहण्यासाठी बदके आणि कोंबड्या भरपूर आहेत
- नर्सरी - फुले. पूर्ण वाढ झालेली रोपवाटिका तुम्हाला काळजी घेऊन उगवलेली विविध प्रकारची फुले आणि वनस्पती दाखवते
- हुरडा पार्ट्या (जानेवारी) – महाराष्ट्राची खासियत, हे ज्वारीचे आयोजन केले जाते जेथे भाजलेल्या ज्वारीच्या चवींचा संपूर्ण गोडवा चाखता येतो. एक हंगामी क्रियाकलाप, जानेवारी आणि फेब्रुवारी दरम्यान आवश्यक आहे
आनंदाची सहल जावो.
कृपया पुण्याच्या आसपासच्या ठिकाणांबद्दल अधिक माहिती मिळवण्यासाठी टिप्पण्या लिहा आणि ही माहिती तुमच्या प्रियजनांसोबत शेअर करा. टिप्पण्या Commentluv सह एकत्रित केल्या आहेत. तुम्हाला पोस्ट "लाइक" असल्यास उजव्या बाजूला असलेल्या वेबसाइटवरील "फेसबुक लाईक" बटणावर क्लिक करून दररोज तपशीलवार मोफत पोस्टिंग मिळवा. तसेच तुम्ही google+ चे सदस्यत्व घेऊ शकता, मोफत ई-मेल सदस्यता...
चोखी धानी – पारंपारिक राजस्थानी गावाचा अनुभव – पुणे आणि मुंबई जवळील ठिकाणे
राजस्थान हे भारताच्या पश्चिम भागात कुठेतरी दुर्गम राज्य मानले जाते. चोखी धानीच्या व्यवस्थापनाला हे सुनिश्चित करायचे होते की राजस्थानबद्दलचा हा घटक चुकला जाऊ नये, म्हणून त्यांनी त्यांचा पारंपरिक राजस्थानी गावाचा अनुभव पुण्याच्या एका दुर्गम कोपऱ्यात स्थापित केला, इतका दुर्गम जेणेकरून रात्री अप्रोच रोडवर तुम्ही सहज घाबरू शकाल!
मगरपट्टा येथून चोखी धानीला कसे जायचे: मुंढवा रस्त्यावरून नगर रोडकडे जा. नगर रोड टी-जंक्शनवर, तुम्ही डावीकडे गेल्यास, तुम्ही विमानतळाकडे जाता. तुम्हाला इथे बरोबर घ्यावे लागेल. मगरपट्टापासून हे जंक्शन ५ किलोमीटरवर आहे. उजवीकडे गेल्यावर ३ किमीचा प्रवास करावा लागतो. या ठिकाणी उजवीकडे एक अरुंद गल्ली आहे. चोखी धानीसाठी (उजवीकडे) एक सूचनाफलकही आहे. तर, रात्रीच्या वेळी हे चुकणे (कारण ते विरुद्ध बाजूला आहे) अगदी सोपे आहे. एकदा का तुम्ही हा उजवा घेतला की, भयानक रस्ता सुरू होतो आणि तुम्ही चौकी धानीपर्यंत पोहोचेपर्यंत 3 किमी जातो.
मी आठवड्याच्या दिवशी संध्याकाळी या ठिकाणी जाण्याची चूक केली. कृपया असे करू नका. या ठिकाणी वीकेंडला मेळा भरावासा वाटेल जिथे मोठी गर्दी असते (अनेक मित्रांनी असे सांगितले आहे), पण आठवड्याच्या दिवशी ते अगदी निर्जन असते. तसेच, मला "लक्ष-ओ-फोबिया" आहे म्हणजे आजूबाजूचे सर्वजण केवळ तुमच्या सेवेसाठी पुढे येतात तेव्हा मी अस्वस्थ होतो (जसे दुकानात तुमचा पाठलाग करणारा विक्रेता!). ती जागा निर्जन असल्याने, सर्व कलाकार आमच्यासाठीच परफॉर्म करत होते. तसेच, तुमच्या आजूबाजूला शेकडो माश्या/किडे असल्यास तुम्हाला ठीक नसेल, तर स्प्रे किंवा काहीतरी घेऊन जा, कारण हे ठिकाण जंगलाच्या मध्यभागी आहे आणि ते हजारो कीटकांचा प्रादुर्भाव फक्त तुमच्यासाठीच आहे!
सर्व अस्वस्थतेशिवाय, त्यांनी प्रवेशद्वार सजवण्यासाठी खूप प्रयत्न केले आहेत. प्रवेश शुल्क 300 रुपये प्रति व्यक्ती आहे ज्यामध्ये सर्व मनोरंजन आणि रात्रीचे जेवण समाविष्ट आहे. ज्या क्षणी आम्ही आत प्रवेश केला त्या क्षणी आमच्याकडे एक "घोडा" आमचं स्वागत करत होता. मोठ्या आवाजाने अक्षराला धक्का बसला आणि चोखी धानीवर ती संपूर्ण वेळ समाधी अवस्थेत राहिली!
चोकी धानी येथील आकर्षणे: जेव्हा तुम्ही प्रवेश शुल्क भरता, तेव्हा तुम्हाला 12 कूपन देखील मिळतात जे तुम्ही विविध आकर्षणांसाठी वापरता. सर्व शो विनामूल्य आहेत, परंतु उंट सवारी, घोडेस्वारी, ट्रेन राईड किंवा जायंट व्हील यांसारख्या राइड्ससाठी, तुम्हाला कूपन वापरून पैसे द्यावे लागतील. किंमत 2-3 कूपन पासून बदलते.
घोडेस्वारी: मी पाहिलेल्या सर्वात घाणेरड्या घोड्यांपैकी एक आहे आणि ती घोडा सुद्धा भयानक होती. मी जवळजवळ कार्टमधून पडलो! ही अंधारातून 1 मिनिटाची राइड आहे, रोलर-कोस्टर राईडसारखी. त्यावर मुलांना घेणे टाळा.
उंटाची सवारी: उंटाच्या स्वारीचा सर्वोत्तम भाग म्हणजे उंट उभा राहणे किंवा बसणे. तुम्ही उभे उंटावर आरूढ झाल्यामुळे तुम्हाला येथे याचा अनुभव येत नाही. जर तुम्ही यापूर्वी कधीही उंटावर गेला नसेल तर त्यासाठी जा.
ट्रेन राईड: ही राइड आधीच दुर्गम चोखी धानीच्या एका कोपऱ्यात स्थित आहे याचा अर्थ असा आहे की तेथे राहणारे कीटक तुमच्या उपस्थितीचा आनंद घेतील कारण त्यांना वारंवार पाहुणे मिळत नाहीत. अत्यंत गोंगाट करणारा आणि प्रदूषक ट्रेनचा प्रवास, तो गोलाकार ट्रॅकच्या मध्यभागी असलेल्या एका सैल टांगलेल्या वायरमधून चालणाऱ्या पेट्रोल/केरोसीन इंजिनवर चालणाऱ्या गोलाकार ट्रॅकवर आहे ज्यामुळे एखाद्याला विजेचा धक्का बसणे अत्यंत सोपे होते!
राईड्स पूर्ण झाल्यामुळे शोची वेळ झाली. ते चांगले होते आणि आठवड्याच्या शेवटी गर्दीसह आणखी चांगले होते. फक्त आमच्यासोबत (आणि काही इतर दुर्दैवी आठवड्यातील अभ्यागत), मला शोचा खरोखर आनंद घेण्यासाठी अत्यंत लक्ष-ओ-फोबियाने ग्रासले होते.
विद्यानेही तिच्या हातावर मेहेंदी लावली (मी वरील व्यक्तीला त्याच्या सर्व युक्त्या दाखवताना पाहत होतो). हे नकळत मी विद्याचा हात ओढला आणि प्रक्रियेत माझ्या हातावरही मेहंदी लावली!
आम्ही वगळलेल्या इतर गोष्टी म्हणजे हेड आणि बॉडी मसाज, ज्योतिषी (विविध प्रकारचे), जायंट व्हील, गेम स्टॉल (विजेत्यांना पूर्णपणे जंक बक्षिसे) आणि बाजूंच्या काही इतर गोष्टी.
कामं संपल्यावर आम्ही जेवायला गेलो. विद्याने एका वेटरला आम्हा चौघांसाठी १० रोट्यांची ऑर्डर दिल्याचे ऐकले. 10??? फक्त माझ्यासाठी 10 फुलके पुरेसे असतील. वेटर्स रोटीनंतर पुढच्या कोर्सला जाण्यासाठी खूप उत्सुक होते, तर मी “एक और रोटी” च्या लूपमध्ये अडकलो होतो. थोड्या वेळाने मी माझ्या ताटात तांदूळ ढकलण्याच्या त्यांच्या प्रयत्नांना कंटाळलो आणि मला हालचाल करण्यास सांगणे बंद केले. अन्न चांगले होते, परंतु कीटकांशी लढण्याच्या थकवा नंतर माझ्यासाठी पुरेसे नव्हते.
वरील दीर्घ कथेची नैतिकता: आठवड्याच्या दिवशी कधीही जाऊ नका. आठवड्याच्या शेवटी जा आणि मला वाटते की तुम्हाला मजा येईल. मला तिथे एकापेक्षा जास्त वेळा जाण्याचा वाव दिसत नाही.
पुणे बाजार वॉक - पुणे आणि मुंबई जवळील ठिकाणे
नुकत्याच झालेल्या पुणे हेरिटेज फेस्टिव्हलचा एक भाग म्हणून, मी पुणे बाजार वॉकमध्ये भाग घेतला. अशा
इतर अनेक मनोरंजक पदयात्रा होत्या, परंतु ते आठवड्याच्या दिवसांसह संपूर्ण
आठवड्यात पसरलेले होते ज्यामुळे उपस्थित राहणे कठीण होते. बझारची
वाटचाल महात्मा ज्योतिबा फुले मंडईपासून सुरू झाली आणि आजूबाजूच्या अरुंद
रस्त्यांमधून आम्हाला विविध लहान, परंतु ऐतिहासिकदृष्ट्या जुन्या आणि
प्रसिद्ध दुकानांची/बाजारांची ओळख करून दिली. सुमारे 10 लोक फिरायला आले होते आणि मी गटातील एकमेव माणूस होतो! कदाचित “बाजार” हा शब्द स्त्रियांना जास्त आकर्षित झाला असेल! मी येथे
नकाशातील काही ठिकाणे दर्शविण्याचा प्रयत्न केला आहे . आम्ही अरुंद रस्त्यांच्या आत सर्व दिशांनी गेलो, त्यामुळे मला अचूक मार्ग आठवता येणार नाही. मी सुरुवात करण्यापूर्वी मायट्रॅक्स सक्षम केले असावेत!
महात्मा ज्योतिबा फुले मंडई – बाजार
ऊस बाजार
लग्नाच्या सामानासाठी गल्ली
काचेच्या बांगडीचे बाजार – भारतातील सर्वात मोठे मानले जाते
राम मंदिराजवळ
पुण्यातील मुलींची सर्वात जुनी शाळा
काळे पेन - फाउंटन पेनची किंमत फक्त ३० रुपये आहे
प्रसिद्ध पगडी दुकान - तेंडुलकर, प्रिन्स चार्ल्स यांच्यासाठी पगड्या बनवल्या आहेत
पुस्तकंच गाव – पुस्तकांचे गाव – पाचगणीजवळ भिलार – पुणे आणि मुंबईजवळील ठिकाणे
पाचगणीच्या बहुतेक सहली मॅप्रो येथे सँडविच आणि मिल्कशेकने सुरू होतात आणि संपतात. आमची मे मधली ट्रिप पण अशीच असायची. पण नशिबाने आम्हाला साथ दिली. पाचगणी पर्यंत गाडी चालवत असताना, विद्याने रस्त्याच्या कडेला "पुस्तकंच गाव" बद्दल माहिती देणारा फलक पाहिला. काही दिवसांपूर्वी वर्तमानपत्रात त्याबद्दल वाचलेले तिला लगेच आठवले आणि आपण भेट द्यावी असे सुचवले. आम्ही केले आणि तो एक चांगला निर्णय होता 🙂
भिलार हे पाचगणीपासून काही किमी अंतरावर वर्णन नसलेले छोटे गाव आहे. हे स्ट्रॉबेरीच्या शेतांसाठी प्रसिद्ध आहे आणि जे लोक मुख्य पाचगणी-महाबळेश्वर रस्त्यावरून भटकून हंगामात स्ट्रॉबेरी पिकिंग करतात. काही वर्षांपूर्वी अनेक घरांमध्ये "वाचनालय" स्थापन करण्यासाठी या गावाची आदर्श गाव म्हणून निवड करण्यात आली होती. गावातील अनेकांनी स्वेच्छेने काम केले (मला वाटते की ते 27 आहे, परंतु अचूक संख्या विसरलो) आणि त्यांना फक्त त्यांच्या घरातील एक खोली वाचनालय म्हणून वापरण्यासाठी "दान" करायची होती. बाकीचे काम सरकारने केले – पुस्तके, फर्निचर इ.
त्यामुळे, अनेक मिनी-लायब्ररींसह ड्रायव्ह-थ्रू गाव बनले. सर्व लायब्ररी लोकांसाठी नेहमी खुली असतात म्हणजेच त्यांना कुलूप नसते. कोणताही अभ्यागत घरामध्ये अडथळा न आणता फक्त आत जाऊ शकतो, पुस्तके वाचू शकतो. हे खूप छान आणि अद्वितीय होते. आम्ही गावात फिरलो/फिरलो आणि अनेक घरांना भेट दिली. प्रत्येक लायब्ररीचे वेगळे नाव होते आणि दिशादर्शक फलक होते.
मी त्यांच्यापैकी काही जणांशी बोललो आणि त्यांना या उपक्रमाबद्दल खूप आनंद झाला आणि असे दिसते की गावातील मुलांची "वाचनाची सवय" खूप वाढली आहे. सध्या हा महाराष्ट्र शासनाचा उपक्रम असल्याने सर्व पुस्तके मराठी आहेत. परंतु मी ऐकले की खाजगी खेळाडूंनी स्वारस्य दाखवले आहे आणि लवकरच इतर भाषांमधील पुस्तके जोडली जातील. अर्थात लोकही जाऊन पुस्तके दान करतात.
जर तुम्ही पाचगणी/महाबळेश्वरला भेट देत असाल तर अर्धा तास जादा द्या आणि या गावाला भेट द्या. अतिशय अद्वितीय आणि तुम्ही या संकल्पनेच्या प्रेमात पडाल. तुम्हाला मराठी बोलता येत असेल तर अजून चांगलं. गावकरी/मुलांशी संवाद साधा आणि तुम्हाला अनुभव आवडेल.
भिलारसाठी दिशानिर्देश: हा नकाशा –> https://goo.gl/maps/hiEFgvqKEGPFMsxCA तुम्हाला मॅप्रोकडून दिशानिर्देश देईल. अर्थात, तुम्ही तिथे असता तेव्हा तुम्हाला मॅप्रोमध्ये ब्रेक मिळायला हवानारायणपूर गावातील बालाजी मंदिर – पुणे आणि मुंबईजवळील ठिकाणे
पुण्यातील माझी पहिली सहल नारायणपूर गावाजवळील बालाजी मंदिरात होती. त्यावेळी मी माझा कॅमेरा माझ्यासोबत नेला नव्हता, पण 2 महिन्यांत दुसरी भेट देण्याइतपत ठिकाण/मार्ग चांगला होता. नारायणपूर जवळचे बालाजी मंदिर हे सर्व बाबींमध्ये तिरुपती मंदिराची प्रतिकृती आहे. तेथील पुजारी तिरुपतीहून आले आहेत आणि केलेली प्रत्येक “सेवा” तिरुपती सारखीच आहे. ते प्रत्येक पाहुण्याला एक लाडू देखील देतात!
मंदिराची देखभाल खूप चांगली आहे आणि जर तुम्ही दिवसा लवकर भेट दिली तर काही मिनिटांत मुख्य देवतेचे दर्शन घडते, तर आठवड्याच्या शेवटी किंवा दिवसाच्या उत्तरार्धात बरीच रांग लागते. उन्हाळ्यात, जमीन खरोखरच गरम होते आणि तुम्ही जिथे चप्पल सोडता तिथून सावलीच्या आरामात पोहोचणे हा एक अनुभव असू शकतो. मंदिराच्या वेळा पहाटे ५ ते रात्री ८ पर्यंत आहेत.
पुणे ते नारायणपूर मार्ग: मी मगरपट्टा येथे राहतो, म्हणून उल्लेख केलेले सर्व मार्ग मगरपट्टा येथून सुरू होतात! हडपसर मार्केटकडे जा. उड्डाणपुलावर जाऊ नका, त्याच्या डावीकडे जा. हडपसर बसस्थानक (मगरपट्ट्यावरून जाताना उजवीकडे) दिसले की, त्याभोवती फिरावे लागेल. यावरून सासवड गावात जाण्यासाठी बरेच अंतर पार करावे लागते. सासवडला जाण्यासाठी तुम्ही एक घाट पार कराल. एकदा तुम्ही इथे पोहोचलात की, तुम्हाला एक बस स्टँड (अचूक सांगण्यासाठी मोठा बस स्टॉप!) आणि एक शिवाजी पुतळा देखील दिसेल (एक चांगली खूण नाही, कारण संपूर्ण महाराष्ट्रात शेकडो शिवाजी पुतळे आहेत). या बसस्थानकाच्या पलीकडे तुम्हाला नारायणपूरचे फलक दिसतील. ज्या क्षणी तुम्ही हे वळण घेता, तुम्ही अत्यंत लहान रस्त्यांच्या चक्रव्यूहात प्रवेश कराल. हे गाव पार केल्यावर हिरवळ खुलू लागते. हा रस्ता तुम्हाला थेट नारायणपूर आणि त्यापलीकडे बालाजी मंदिरापर्यंत घेऊन जाईल.
अरुंद पूल ओलांडताना तुम्हाला वाटेत दिसणाऱ्या खुणांपैकी एक खालील रचना आहे. हा फोटो पाहिल्यावर मला अंगकोर वाटची आठवण येते, का कळत नाही!
पहिल्यांदा
जेव्हा मी इथे भेट दिली तेव्हा आजूबाजूचा परिसर खूपच निस्तेज होता, परंतु
प्रत्येकाने मला सांगितले की पावसाळ्याच्या सुरुवातीसह गोष्टी मोठ्या
प्रमाणात बदलतात आणि ते बरोबर होते! रस्त्याच्या दुतर्फा असंख्य छोटे-मोठे धबधबे आणि नाले हिरवेगार झाले होते.
साधारणत: एक तासाचा एक-मार्गी प्रवास पूर्ण करण्यासाठी जवळजवळ दुप्पट वेळ लागला, कारण गाडी थांबवून बाहेर जाऊन फोटो काढण्याचा मोह फारच दूर झाला.
बालाजी मंदिराच्या काही अंतरावर पुरंदरचा किल्ला डोंगर आहे. एक छोटासा रस्ता डावीकडे जातो (स्पष्ट चिन्हांसह, मराठीत असला तरी). तुम्हाला मराठी/हिंदी येत नसेल तर शिवाजीचा फोटो पहा! आम्ही या किल्ल्याला भेट देण्याची योजना आखली नव्हती, परंतु मी फक्त डेमो आवृत्ती पाहण्यासाठी त्याकडे वळलो जेणेकरून मला नंतर एक विशेष सहलीची योजना करता येईल. रस्त्याची अवस्था खूपच वाईट होती. आम्ही एका वाटसरूला भेटलो आणि खात्री केली की हा पुरंदरपर्यंतचा रस्ता आहे. त्यांनी त्यास पुष्टी दिली आणि सांगितले की रस्त्याची स्थिती आणखी वाईट आहे. तोपर्यंत मुसळधार पाऊसही सुरू झाला होता. म्हणून, आम्ही मागे वळलो. पण पुरंदरपर्यंत चालणे/ट्रेक करणे (ड्राइव्ह, जर तुमच्या कारचा विमा उतरवला असेल तर) करायच्या यादीत असणे आवश्यक आहे!
सुपे जवळ मयुरेश्वर वन्यजीव अभयारण्य – पुणे आणि मुंबई जवळील ठिकाणे
५ चौ.कि.मी.वर, मयुरेश्वर वन्यजीव अभयारण्य हे भारतातील सर्वात लहान अभयारण्य मानले जाते. कोरड्या जंगलाचा एक छोटासा भाग अभयारण्य बनवल्यास त्याला महत्त्व मिळेल असे कोणी ठरवले असेल! तरीसुद्धा, पुण्याची ही एक मनोरंजक छोटी सहल आहे, विशेषत: मुलांसह.
मयुरेश्वर हे सोलापूर रस्त्यावरून सुपे जवळ आहे. खाली मगरपट्टा शहराचा मार्ग नकाशा पहा. अभयारण्यातून सार्वजनिक रस्ते आहेत. प्रवेशद्वारावर एक कार्यालय आहे जिथे तुम्हाला प्रवेश शुल्क भरावे लागेल: प्रति व्यक्ती: 30 INR, प्रति कार: 100 INR, प्रति कॅमेरा: 50 INR. तांत्रिकदृष्ट्या, तुम्ही पैसे न भरता गाडी चालवू शकता, पण मला वाटते की वनरक्षकांनी थांबवून बरेच प्रश्न विचारण्यापेक्षा ही छोटी रक्कम भरणे चांगले आहे! मुख्य रस्त्यावरून तुम्हाला जंगलात जाणारा कच्चा रस्ता (अडथळा असलेला) दिसेल. येथूनच तुम्ही तुमचा "ड्राइव्ह-थ्रू" सुरू कराल. गुगल मॅप्सवर अर्थ मोडवर स्विच करा आणि सर्व डर्ट ट्रॅक दृश्यमान होतील.
अभयारण्यात चिंकारांची संख्या जास्त आहे आणि जंगल दाट नसल्यामुळे ते पाहण्याची हमी आहे. तेथे कोल्हे आणि ससे देखील आहेत, परंतु मला ते दिसले नाहीत. हंगामावर अवलंबून, आपण बरेच पक्षी देखील करू शकता. चिंकरांजवळ जाण्यासाठी तुम्हाला धीर धरावा लागेल आणि शांत राहावे लागेल अन्यथा त्यांच्या जवळ कुठेही जाण्यासाठी तुम्हाला तुमचे उसेन बोल्ट शूज घालावे लागेल. पार्क करणे आणि एकाच ठिकाणी जाणे आणि पायी जाणे चांगले आहे. तेथे काही वॉचटॉवर्स देखील आहेत जे तुम्हाला खिसे ओळखण्यात मदत करतील जिथे बरेच प्राणी आहेत.
आम्ही सुमारे 30 मिनिटे गाडी चालवत घालवली आणि बरेच चिंकरा पाहिले. मुलांचाही वेगळा अनुभव होता (त्यांना प्राणीसंग्रहालयात पाहण्यापेक्षा). मित्रांसोबत फिरण्यासाठी काही तास घालवण्यासाठी हे एक चांगले ठिकाण आहे आणि मोरगाव अष्टविनायक मंदिराच्या भेटीबरोबर देखील एकत्र केले जाऊ शकते.
भोर, पुणे येथे ॲडव्हेंचर प्लस रिसॉर्ट
आमच्या टीम इव्हेंटचा भाग म्हणून आम्ही गेल्या पावसाळ्यात ॲडव्हेंचर प्लस रिसॉर्टला गेलो होतो. रात्रभर मुक्काम करून आम्ही २ दिवसांच्या पॅकेजवर गेलो. एका सहकाऱ्यासोबत, मी तिथे जाण्याचा निर्णय घेण्यापूर्वी स्वतःसाठी जागा पाहण्यासाठी आठवड्याच्या शेवटी गेलो होतो. आम्ही ते ठिकाण पाहून प्रभावित झालो आणि आमच्या टीमला वीकेंडला तिथे घेऊन जाण्याचा निर्णय घेतला. आमच्या भेटीवर आधारित हे ठिकाण/कार्यक्रमांचे तपशीलवार पुनरावलोकन आहे.
दीर्घ पुनरावलोकनात स्वारस्य नसलेल्यांसाठी, त्याची एक छोटी आवृत्ती येथे आहे. या ठिकाणी तुम्हाला तुमच्या पैशाच्या किमतीचे उपक्रम मिळतात. या नाममात्र किमतीत एवढ्या मोठ्या प्रमाणात उपक्रम असलेली अनेक ठिकाणे मी पाहिली नाहीत. लोणावळ्यातील इतर साहसी रिसॉर्ट्सच्या तुलनेत, साहसी अधिक शुल्क शेंगदाणे आहे. वॉल क्लाइंबिंग, रॅपलिंग, बर्मा ब्रिज, अडथळे शर्यत, रायफल शूटिंग, तिरंदाजी, कयाकिंग (केवळ कयाकिंगसाठी बरेच पैसे आकारतात) आणि सुमारे 700-800 रुपयांमध्ये अधिक PLUS लंच करण्याची कल्पना करा. तुम्ही मिळवू शकता तितका हा सर्वोत्तम करार आहे.
आता, तपशीलवार पुनरावलोकन.
ठिकाण: Adventure Plus हे पुण्यापासून (मगरपट्टा शहर) भोर जवळ (भोर आणि वरंधा घाटातून जाणाऱ्या रस्त्यावर) 55 किलोमीटर अंतरावर आहे. जर तुम्ही पुणे शहराची रहदारी टाळली तर त्या ठिकाणी पोहोचण्यासाठी सुमारे 1-1.5 तास लागतील. NH4 वर बंगलोरच्या दिशेने, तुम्हाला नारायणपूर बालाजी मंदिराकडे डावीकडे वळण दिसेल. सुमारे 100 ms च्या पलीकडे एक छोटासा रस्ता उजवीकडे जातो. भोर आणि वरंधा घाटात घेऊन जाणारा हाच रस्ता आहे. ॲडव्हेंचर प्लस या रस्त्याच्या खाली सुमारे 12 किमी अंतरावर आहे. या रस्त्यावरून जाताना डावीकडील या दृश्याकडे लक्ष द्या. पावसाळ्यात ते छान असते.
माझ्या रेटिंगसह विविध उपक्रम. कृपया लक्षात ठेवा की हे रेटिंग पूर्णपणे माझे वैयक्तिक मत आहे. मी ज्याला 1/5 रेट करतो ती तुमच्यासाठी सर्वात रोमांचकारी गोष्ट असू शकते आणि ज्याला मी 5/5 रेट करतो ते झोर का जटखावर शाहरुखला पाहण्यासारखे कंटाळवाणे असू शकते!
धनुर्विद्या (4/5). हे सोपे आणि मजेदार होते. उपकरणे चांगल्या स्थितीत होती आणि आमच्यापैकी प्रत्येकाच्या लक्ष्यावर 5 शॉट्स होते. रायफल शूटिंग (3/5). आपण मनोरंजन मेळ्यांमध्ये पाहत असलेल्या बंदुकांपेक्षा वापरलेली बंदूक खूपच चांगली होती. बुलेट्स लहान बॉल बेअरिंग्स होत्या, त्यामुळे ते लक्ष्यावर कोठे आदळले हे तुम्ही ठरवू शकत नाही, फक्त तुम्ही ऐकत असलेल्या आवाजाच्या आधारे ते लक्ष्यावर आदळले.
बर्मा ब्रिज (साहसी प्लस याला रोप ब्रिज म्हणतात) (4/5). तुम्ही पहिल्यांदाच करत असाल तर ही खूप मजा आहे. जर तुम्हाला उंचीची भीती वाटत असेल तर ते मजा वाढवते. तुम्हाला दोरीने बांधलेला विभाग पार करावा लागेल. सुरक्षेच्या दोरीने तुम्ही सुरक्षित आहात, पण दोरीच्या डोलणाऱ्या पुलावर चालण्यात मजा आहे. एक माणूस इतका डोलू लागला की पूल उलटला. अर्थात, त्याला काहीही झाले नाही. तो नुसता पुलावरून उलटा लटकत होता!
Army Obstacle Course (5/5). The obstacle race is actually a series of activities to be done one after the other. The spider net (the first photo above) was the most fun and technically the most scary as the top of the net is quite high and the fear of falling through the net is always at the back of your mind. Unless you are anorexic or intent on committing suicide, it is almost impossible to fall through. After this you have the other regular stuff like the tyre climb, balance walk and the tarzan rope. The last one is the commando net (the last photo with the guys posing for a photo) is also fun to attempt.
Wall/Rock Climbing (5/5). A very tall wall (50 ft) with an amazing view from the top i.e. if you do manage to climb it. It was a bit difficult wall to climb compared to the other ones i have attempted elsewhere, but where’s the fun without a challenge! Rappelling (5/5). I didn’t attempt this, but i heard that it was very thrilling to rappel down the side of the same wall from 50 ft up. They also have water rappelling where you have water falling down on you as you rappel down, but it was not functioning when we were there.
ATV Ride (3/5). The machines were in good condition. The only problem was that we were asked to drive around on a flat area (2 rounds). This was boring. There was a good track on the periphery of this ground with lots of ups and downs, but it seems that many people got injured trying to pull off stunts in their first ever ride! So, they had discontinued this track. As per the latest info i have, they take people on guided trips to the nearby hills on rough tracks. This should be interesting and would be definitely worth a try. UPDATE(November 2011): I went for the second time with a different team. There was only one ATV because the others were also under repair. Even this one wasn’t in a very good condition that you would want to try it out. Also, you have to drive around the main ground 2 times for the 250 INR you pay. This is boring and also very dangerous. Few of the guys couldn’t control the ATV and ran over the sidewalk/plants. If they had hit someone, it could have been pretty serious.
Cycling/Skates/Pogo (4/5). I am sure that you must be wondering what can be interesting when cycling is offered as part of the package. But it was, as you get to try so many different kinds of strange looking cycles. The skates were a bit tough to use. The pogo stick was fun. We did a small race around a big track letting people chose their own kind of cycle.
Water Based Activities (4/5). This was fun because of the variety offered. There were so many different types of vehicles to be tried like the Paddle Caddie, Hydro Bike, Floating Suit(for those who dont know to swim and experience the thrill of floating) and Water Roller (just for fun!).
Rope Bridge a.k.a suspension bridge (4/5). A great place for photos. This was the bridge across one of the two water bodies (the other one is the one with the water sports).
Kayaking (5/5). Was great fun. I had done kayaking few times before and still enjoyed it. Most of the guys were new to kayaking and had fun trying to understand the nuances of steering a kayak. The water body is a good 50 ms wide and at least 300 m long, so we arranged 2-3 races (on both the single and the double kayaks). To have kayaking included in the regular day package is amazing as this alone would cost you at least 200-300 bucks elsewhere.
Rain Dance (5/5). I didn’t go inside as Akshara was feeling sleepy and it was getting cold. The guys enjoyed it a lot. It is an open pool with lot of inflatables in different shapes. There were also water guns and water showers all over the pool. Add to it some loud music and it was like a water discotheque!
Ziplining (4/5). For those who were doing ziplining for the first time, it would have scored 10/5! Supposedly the longest zipline in India, this is a thrilling experience. The climb to the top of the zipline is itself thrilling as it is at a considerable height. I am rating this as 4, as the previous zipline that i did had a much steeper descent and it was into the water! A must try if you have done it before.
Paintball. We didnt try this, as many were not interested. The paintball field looks ok, but not great. It would be better if it is played in more natural surroundings.
Sumo Wrestling (5/5 for the audience). Was lot of fun. Guys get into some ugly looking costumes to try to push each other to the ground.
Wall Rappelling (5/5). Very thrilling, particularly if you are scared of heights. You rappel down the same wall which has the wall climbing on the other sides. Climbing the old staircase inside is itself scary. Once you are on the top, the height really gets to you. But, when you rappel, you are looking up and not towards the ground. So, you are not scared even a bit, at least until you decide to see what’s going on below you!
Accommodation/Food (4/5). There are 2 kinds of acco available. The smaller swiss tents at 500 p.p with shared bathroom or the larger alpine tents at 1000 p.p with individual bathrooms and coolers.We took the alpine tents. They were pretty clean. The swiss tents would have been more fun, but it was monsoon time and it got very windy/cold during the nights. The food was good, no issues.
Summary
An excellent place to go in the monsoons or after, but not so sure during the summer, as all the activity is out in the open. Amazing value for money given the variety of activities. Very family friendly (We saw many over-sized Punjabi Aunties on a ladies day out, attempting the Burma bridge and they seemed to enjoy it). There are infact many more activities that i have not written about like Zorbing (Seems to be hot nowadays, but i fail to understand why you have to pay money to get dizzy 🙂 ), gyroscope and more.
If you go there after seeing this review, say that the place was recommended by “Rajaram from placesnearpune.com ” :-). No, i don’t get a commission, but just some goodwill.
At first glance, the structure may be perceived as a passive,
harmless tall gate in between two bastions. As you enter the structure
after paying fifteen rupees, there is nothing much but few broken
platforms and intact fortification. But in eighteen century, when one
Marathi guy uses to walk out from those Gates on the auspicious day of
Dasra, entire Indian subcontinental Kings use to get a cold shiver in
their spines with fear, for things to come. Because the young lad was
non-other than mighty Maratha Peshwa Bajirao Sahib, who fought 40 wars
in his lifetime and never lost a single. The battle strike rate of 100
percent.
Impressed by his tactics, Montgomery, allied forces general
in second world war says in his book A concise history of warfare: “the
way Bajirao outranked Nizam Ul Mulk in the battle of Palkhed is a
masterpiece of strategic mobility in wars. He truly was a heavenly born
cavalry leader.”
Mutha river emerges through the Western Ghats, flows through plains
of Deccan, and meets river Mula in the center of Pune. As the legend
goes, on a fine morning in 1730, Bajirao was riding alongside the Mula
river, when he saw a hare chasing a hound against all odds. He
considered it a symbol of a victory of the weak over the powerful and
decided to build his home over there. After permission from Maratha king
Shahu Chhatrapati, and only after buying that particular piece of land
from the resident fishermen, Bajirao carried some soil from the adjacent
palace, did foundation ceremony (Bhoomi poojan) with it, and kept fist
brick for Shanivar Wada in 10th Jan 1730. The adjacent palace was none
other than Laal Mahal, where the greatest Maratha Chhatrapati Shivaji
Maharaj spent his childhood days. Maratha kingdom was founded by
Chhatrapati Shivaji and later was converted into the empire by Bajirao.
As I look back in history, was Bajirao was doing this as a metaphor?
What a way to get inspire Sir…
After spending the total sum of 16110 RS, on 22 Jan 1732, construction was completed.
Inside walls were painted with pictures from the Vedic period. Meghdambari, A building where Bajirao uses to stay was seven stories high, from where one could see Dnyaneshwar temple at Alandi, 17 KMS away. Temple of Parvati and Sinhgad were also visible from the top.
Water was brought down from Katraj Lake, through 30 feet underground
tunnels running 15 kilometers long, bellow Central Pune. The water flow
and water timings were controlled through ancient mechanisms. The duct
which is five feet tall and three feet wide still carries abundant
amounts of fresh, drinkable water to Pune city. Later on, additions were
made to Wada by later Peshwas, to make it magnificent and suitable for
the Maharashtrian powerhouse it was, from where entire Indian
subcontinental political narrative was created and controlled.
Charles
Mallette was the British Resident in the court of Sawai Madhavrao
Peshwe, gifted him a telescope. Sawai Madhavrao uses to spend his free
time on the top floor, exploring the skies in evenings, for hours.
Shaniwar Wada has five entrances.
1. Delhi Darwaja: Chhatrapati Shahu had great respect for Delhi
throne, hence he did not allow Bajirao to construct the main gate
towards Delhi as a sign of respect to the Mughal Emperor. After King
Shahu’s death, Later Peshwas constructed the Delhi gate, facing towards
Delhi, challenging the invaders sitting on Mayur Throne in Delhi.
Instead of blindly following the Mughal architecture like the rest of
the Kings in India, this gate was the exact replica of that of the old
fort of Indraprastha, the ancient capital of Pandavas. This was nothing
but the nationalistic vision and intent of Shivaji the greatest,
reflecting on the minds of Peshwas.
2. Ganesh Darwaja: Ganpati temple
outside shares the wall of Shaniwar Wada, hence, this gate is named
after lord Ganapati, leader of the tribe of Mahadev, removal of
obstacles.
3. Mastani Darwaja: Named after the famous or infamous
Mastani- second wife of Bajirao, daughter of Maharaja Chhatrasal, King
of Bundelkhand, and dear friend of King Shivaji. Later, Nana Fadanvis
changed the name as Ali Bahadur Darvaja, after the grandson of Mastani,
who re-liberated the Bundelkhand and founded the Banda State.
4. Jambhul Darwaja: There use to be a huge Jamun or Jamblang tree
near this door. This door witnessed the brutal assassination of
NarayanRao Peshwe. Citizens of Pune consider this door haunted as they
believe the Ghost of assassinated NarayanRao still roams around the
empty walls of Shanivae Wada, screaming Kaka Mala Wachva. (Uncle, please
save me).
Nana Saheb Peshwe was the son of Bajirao, who became
Peshwe after the death of Bajirao. He lost his first son Vishwas Rao in
the third battle of Panipat. Madhavrao, his second son, became Peshwa
after him. Raghoba Peshwe, the second son of Bajirao wanted to be Peshwa
after Nana Saheb’s death, but Chhatrapati Shahu appointed the worthy
Mashavrao instead. This became the cause of dispute in the Peshwe (Bhat)
family. So, after the early demise of Madhavrao, NarayanRao became
Peshwa instead of Raghoba. Getting tired of waiting to be Peshwa, and
being surrounded by ill-intended advisers, Raghoba took the matter in
his own hands and ordered his bodyguards to capture NarayanRao Peshwe.
Orders were followed, and a group of bodyguards armed with sharp swords
ran behind the young Peshwa while he came running towards his uncle to
protect him. They drag him from his uncle Raghunath Rao (The one who
gave the orders) and took him away while he kept screaming Kaka Mala
Vachva ( uncle please save me). Bodyguards (Gardis as they called)
instead of arresting the Peshwa, hacked him into tiny pieces. This
created havoc in Pune. Later escaped Gardis were captured, tortured, and
then killed. Raghoba and his wife Anandibai were arrested as
conspirators. This door is the constant reminder to Punekars, what
agreed of power can turn you into.
5. Khidki Darwaja: In early days, only a small, window-like door of this gate use to be opened to enter the Wada. The small door was made so that only one person at a time could pass through. Hence this door is called Khidki (window in Marathi) Darwaja.
Palace had four large courts and seven state halls. All the halls have been constructed with the same Maratha style architecture-one central hall with a flat ceiling and four surrounding structures with slope roofs. The main pillars were beautifully carved like cypress trees and joined together on top by engraved arches of exquisite craftsmanship. Roofs and walls were decorated with delicate paintings inspired by tales of Ramayana and Mahabharata. A special designer from Rajasthan named Bhojraj was appointed to paint these murals. Each platform has its own history, as the people who made great impressions on history, once lived there. Apart from these, there were several rooms dedicated to specific functions like treasury, storage, records, library, jeweler, armory, and medicine that can be found mentioned in old documents. In 1779, as per documents, adding all the royal guards, infantry, cavalry, was calculated as 3,844 men standing to guard Peshwe and the royal family, day and night.
Apart from above, few structures, worthy of mentioning were as
follows: Ganpati Rang Mahal, the hall for the audience, Nachacha
Diwankhana or dancing hallTwo Arse Mahal or new and old hall of mirrors,
Hall of Raghunathrao, Thorlya Rayacha Diwankhana or, hall of Bajirao
Saheb and one Hastidanti Mahal, or, an entire hall made out of ivory…
Many
visitors from abroad who use to visit here have recorded the
observations on the grandeur and yet simplistic nature of these halls.
Peshwas, being great devotees of Lord Ganesh, built Ganesh Mahal in
1755, to celebrate Ganesh Utsav, or the Ganpati festival. Apart from
idols and decorations, there were fountains opening to a garden crowded
with blossomed fragrant flowers. The murmuring of the fountains with
fragrance from the garden creates a very pleasant effect. On special
occasions, pockets, filled with colorful flowers were used to place in
those ducts, making the fountains colorful.- writes Captain Moor, who
visited Shavivar Wada in 1791.
Robert Mabon, an artist, who visited
the Wada in 1790, has described the awesome riches of the palace. He
describes, how he was transfixed by the ornaments Peshwa and his pupil
were wearing. He goes in detail to describe what fine piece of clothing
Marathas wear, along with the size of rubies and even the color of the
pearl neckless worn by the Peshwa himself. Robert, also does not forgets
to mention his surprise, when he saw how simple was the Peshwa (A
prince- by his words), not sitting on some golden throne-like European
kings, but just was sitting on a mattress, four-inch above grounds.
Major Price Visited Wada in 1791, describes his visit in detail. How he was escorted in the building with 80 soldiers, how he had to remove his shoes and given embroidered satin slippers with stockings to wear, how entire Ganesh Mahal was covered with spotless, ultra-white Calico to walk on. How the announcements were made as they passed through each canopy, to meet Peshwa.
After the construction, this hall has witnessed abounding political and social events. If whatever remained walls of this Ganesh Mahal could talk, they have a hell of a chronicle to tell. These halls have witnessed the celebration of Marathas when they received a letter from Raghunathrao after he captured Attock on the Banks of Indus river. This was the fulfillment of the dream, dreamt by Chhatrapati Shivaji Maharaj. They have also witnessed mortal defeat in Panipat battle, where more than 90 thousand Marathas were died fighting the battle, where north Indians should have helped them…These walls must have taken a breather and stood tall with pride again, when, under the leadership of Madhavrao Peshwe, Mahadji Shinde regained the lost power in north India. These walls must have shaken again when they had to witness the brutal murder of Narayanrao Peshwe by his own uncle, Raghunathrao Peshwe. After the death of Mahadji Shinde, the Maratha empire got into the turmoil of civil wars, resulted in the desecration of the empire, and ultimately, resulted in east India Company, capturing the entire Indian subcontinent. As per the treaty with Britts, Peshwe, rulers of India, had to move from Pune to reside in Bithur, a tiny village near Kanpur. These walls must have been decorated with elegant paintings, tasteful drapes, biggest chandeliers, and marvelous carvings with graceful woodwork once. They were all stripped down and taken away with Bajirao II in June 1818. JariPatka (saffron Maratha empire flag) was taken down, and the British flag was raised here. All that remained was empty walls, ghastly silence, and the ghost of Narayanrao Peshwe, haunting the empty passages…In 1828, a massive fire erupted, turning everything into ashes, saving just outer walls and Delhi Gate. After a while, the British, as per their agenda to wipe out the true history of India, started mental asylum there, which was later converted into staff quarters and offices. In 1886, the Archeological Survey of India was established by Lord Cunningham. In 1910, when British Royalty visited India, they wanted to visit Shanivarwada. Hence, hospital was moved elsewhere, and a little bit of cleaning and reconstruction was done by British ASI. Till now, nothing has been changed there…
These days, Shaniwar Wada is buzzing with tourists, thanks to Bollywood movies. Even though, someone like me, first-grade student of History, hates to see Bajirao, Kashibai and Mastani dancing on Bollywood dance number, I can’t deny, that it has generated curiosity among Indians to visit this place. Apart from tall gates, fortified walls, misplaced trees, and few broken platforms, there is nothing much to see here. Few signboards with some least interesting information are displayed here. As tourists were entering, and roaming in between the ruins, I could see the clear signs of disappointment, confusion and a hint of boredom on their faces, saying, there is nothing to see here. There is a light and sound show in the evenings, but the ticket window for that opens after the dark, which is utterly inconvenient in the age of online bookings. This is the best time, to do some research, consult some historians and archaeologists and reconstruct the Wada as it was before. Some volunteers in Pune try their best to arrange Heritage tours, these efforts are very less, compare to what the government can do. Us Indians have very unique hobbies these days. We have segregated our national heroes as per their region, religion and casts and sub casts. As Peshwe belongs to a particulate cast, which has minuscule vote share in Maharashtra politics, I am confident, nobody from the government will take this initiative to repair and reconstruct Shaniwar Wada. This was the powerhouse, from where, once, entire politics of Indian Subcontinent was controlled. From where Peshwe use to decide who will sit on the Delhi throne, how much salary should be released for the Delhi queen courts, Use to receive gifts from Kings of England and Iran, etc, now overshadowed by the ignorance and political unwillingness. Even though, packed with tourists, its walls waits patiently, to be re-erected, to be redecorated, to be repainted, for which they have a saga to tell to future generations, tells of sharp intellect, passionate patriotism, tremendous creativity, heroism, and brotherhood.
References:
1. Poona in Bygone days: By Rao Bahadur D. B. Parasnis, The Times Press, 1921
2.https://www.youtube.com/watch?v=xldUKwTHGW8
3.https://www.youtube.com/watch?v=HWyV-9LCDYg
.jpg)
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.